Αυτός είναι ο Θεός τους
Αν λάβουμε σοβαρά υπόψη μας αυτά που λένε και πράττουν συνήθως οι πιστοί χριστιανοί, τότε μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για το Θεό και τις άλλες επουράνιες δυνάμεις:
1. Ο Θεός και οι άγιοι λαδώνονται. Πολλοί από αυτούς που ζητούν από τις επουράνιες δυνάμεις την εκπλήρωση κάποιας επιθυμίας, πιστεύουν ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν αυτό που ζητούν αν υποσχεθούν κάτι. Αυτό το «κάτι» ορίζεται πολύ δίκαια ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια του καθενός. Ο φτωχούλης θα ανάψει μια λαμπάδα το πολύ ίσα με το μπόι του. Ο πιο ευκατάστατος θα κάνει κάποια αγιογραφία ή θα δωρίσει ένα τέμπλο. Ο ζάμπλουτος μπορεί να χτίσει ακόμη κι ολόκληρη εκκλησία.
2. Ο Θεός είναι φίλαθλος και επηρεάζει τα αποτελέσματα αθλητικών διοργανώσεων (όπως ακριβώς το ντόπινγκ). Γι’ αυτό βλέπουμε αθλητές να προσεύχονται με ευλάβεια πριν από τον αγώνα, να ζητάνε από το Θεό να βάλει ένα χεράκι, να αποδίδουν την νίκη τους στη θεία βοήθεια, ακόμη και να τρέχουν να αφιερώσουν το μετάλλιό τους σε κάποια εκκλησία.
3. Ο Θεός, εκτός από τον αθλητισμό, επηρεάζει κι άλλες αξιοκρατικές διαδικασίες. Για παράδειγμα σε πάσης φύσεως εξετάσεις (διαγωνίσματα, πανελλαδικές, φοιτητικές, ΑΣΕΠ) όποιος συμμετάσχει στη σχετική παράκληση της Εκκλησίας ή προσευχηθεί θερμά ή έστω ανάψει ένα κεράκι προφανώς έχει ένα αβαντάζ έναντι αυτών που θα στηριχτούν στη μελέτη και μόνο.
4. Οι άγιοι περιπολούν στην εθνική οδό και στο τσακ σώζουν απρόσεκτους οδηγούς. Αυτός που ξαφνικά βρέθηκε από το οδόστρωμα στον πάτο της χαράδρας και βγήκε από το τσαλακωμένο του όχημα χωρίς γρατσουνιά οπωσδήποτε «σώθηκε από θαύμα» και «είχε άγιο» (στο τσεπάκι του;). Κι ας μην αναρωτιέται κανείς γιατί ο άγιος δεν μερίμνησε να μείνει το όχημα στο οδόστρωμα και να μη γλιστρήσει στη χαράδρα. Πώς θα έκανε αισθητή την παρουσία του;
5. Η Παναγία δεν είναι μία αλλά πολλές. Αλλιώς δεν εξηγείται ότι χιλιάδες κόσμος κάθε Αύγουστο στριμώχνεται στο βαπόρι για να πάει στην Τήνο και δεν απευθύνεται στη Θεοτόκο από το ναό της ενορίας του. Είναι γνωστό ότι «η Παναγιά της Τήνου είναι θαυματουργή». Τι σημαίνει αυτό; Προφανώς ότι υπάρχουν κι άλλες που ίσως είναι ακόμη μαθητευόμενες.
6. Ο Θεός δεν είναι ένας. Νομίζατε ότι με το τέλος της αρχαιότητας τέλειωσε και ο πολυθεϊσμός; Όχι βέβαια! Κάποτε είχαμε τον Δία και τους άλλους θεούς και θεότητες. Σήμερα έχουμε τον Πατέρα Παντοκράτορα, την Παναγία και πλήθος αγίων. Και μην πει κανείς ότι αυτοί δεν είναι θεοί. Μήπως δεν είναι αθάνατοι; Μήπως δεν κάνουν θαύματα; Μήπως δεν εισακούν προσευχές; Μήπως δεν πραγματοποιούν επιθυμίες ευσεβών; Μήπως δεν τιμωρούν ασεβείς; Μήπως δεν έχουν τομείς αρμοδιότητας; Όλα τα κάνουν όπως –καλή τους ώρα– ο Δίας και οι υπόλοιποι θεοί της αρχαιότητας –Ολύμπιοι και μη.
7. Η ειδωλολατρία ζει και βασιλεύει. Δεν χωράει αμφιβολία. Αν οι πιστοί προσκυνούν την εικόνα για να αποδώσουν τιμές στο εικονιζόμενο πρόσωπο, γιατί στριμώχνονται για να προσκυνήσουν (και να χρυσώσουν) συγκεκριμένες εικόνες που έρχονται επί τούτου από μακριά και δεν βολεύονται με μία άλλη, ομοίου περιεχομένου εικόνα; Γιατί προσκυνούν το λείψανο ή την κάρα ή το κοκαλάκι κάποιου αγίου; Γιατί συγκινούνται μπροστά στο βράχο όπου άραζε κάποιος άλλος άγιος;
8. Ο Θεός είναι σαδιστής και κατά συνέπεια οι πιστοί οφείλουν να είναι μαζοχιστές. Όσο πιο πολύ ταλαιπωρείς το σώμα τόσο περισσότερους πόντους κερδίζεις στην υπόθεση της σωτηρίας της ψυχής. Μπορεί π.χ. να πεθαίνεις στη νηστεία ενώ τρελαίνεσαι μέχρι θανάτου για κοντοσούβλι. Ή να είσαι γριούλα με ρευματικά και να περπατάς στα τέσσερα, μισό χιλιόμετρο ανηφόρα σε τσιμέντο, μες στο λιοπύρι του Αυγούστου. Ή απλά να είσαι άντρας και να ορκίζεσαι ότι ούτε καν θα κοιτάξεις γυναίκα ισοβίως.
9. Ο Θεός είναι μανιχαϊστής. Κατά τη μεταθανάτια κρίση τραβάει μία γραμμή και διαχωρίζει με τη μία τα πρόβατα από τα ερίφια. Από τη μία η σωτηρία, η χαρά, ο χλοερός τόπος κι από την άλλη η φρικτή τιμωρία, ο αιώνιος βασανισμός, το πυρ το εξώτερον. Εσύ ενδεχομένως ανάμεσα στο χειρότερο κάθαρμα και τον πιο άγιο άνθρωπο να βλέπεις μία τεράστια διακύμανση καλού και κακού, αλλά εσύ είσαι άνθρωπος, έτσι; Ο Θεός ξεμπερδεύει με δύο βασικές κατηγορίες.
10. Ο Θεός μας βοηθάει να ξεπεράσουμε τα ανθρώπινα όρια και να κάνουμε πράγματα που φυσιολογικά είναι ακατόρθωτα, αλλά βεβαίως μέχρι ενός ορίου για να μην ξεχνιόμαστε. Έτσι μπορούμε με τη βοήθειά Του να περπατήσουμε σ’ αναμμένα κάρβουνα όχι όμως να αράξουμε μια ώρα μέσα σε φούρνο αναμμένο στους διακόσιους. Μπορούμε να νικήσουμε καρκίνο σε τελικό στάδιο, όχι όμως να δούμε να φυτρώνει ένα χέρι στη θέση εκείνου που τυχόν χάσαμε.
Και για να προλάβω μερικούς…
Εξυπακούεται από όποιον έχει τη στοιχειώδη ευφυΐα ότι όλα τα παραπάνω δεν (θα μπορούσαν να) έχουν στόχο το Θεό αλλά τους (φερόμενους ως) πιστούς χριστιανούς. Φυσικά κάθε ένας έχει δικαίωμα να πιστεύει στο Θεό ή όχι. Όταν όμως πιστεύει σε κάποιο Θεό και η συμπεριφορά του είναι όπως αυτή που περιγράφω παραπάνω, εγώ δικαιούμαι να βγάλω το συμπέρασμα ότι ο Θεός στον οποίο πιστεύει είναι αυτός που επίσης περιγράφω παραπάνω.
Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2005 στις 01:11
Σκόπευα να γράψω ένα παρόμοιο κείμενο.
Με κάλυψες απόλυτα.
Μπορώ να προσθέσω την υπογραφούλα μου στο τέλος του κειμένου;
Tero
Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2005 στις 10:05
Ο Θεός προσαρμόζεται στο είδος των πιστών. Κυκλοφορεί στον ουρανό, βαρύς και ασήκωτος με το μουστάκι κάγκελλο, ακολουθούμενος απο το ασκέρι των Αγίων που του ζουλάνε τ΄αυτιά καθημερινά με τις παρακλήσεις των πιστών και δίνει αν είναι καλός ο καφές, ειδάλλως δεν δίνει.
Μετά πάει στο γραφείο του, βλέπει τα εισερχόμενά του στη γυάλινη οθόνη της Οικουμένης και υπαγορεύει τα μηνύματα στους αγίους..
Μετά πάει σπίτι, τρώει το Φαϊ της Παναγίας, ακούει και τα δικά της αιτήματα, παράπονα, γκρίνια..κλπ πάρε ότι θές και άσε με ήσυχο της λέει και φεύγει για το Καφενείο, οπου εκεί δεν τον ενοχλεί κανένας…και μετά αρχίζει τις τσάρκες ανά τον κόσμο..να δεί τι γίνεται..
Καραγκιόζης ακούγεται αυτός ο Θεός..
Δεν είναι
Εμείς τον βλέπουμε σαν καραγκιόζη.
Αρα
ποιός είναι ο καραγκιόζης?
Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2005 στις 21:49
Γειά σου!
I have already found a blog in Greek! I though I wouldn’t have entered in it!
I have a blog written in my mother language, Catalan, spoken by seven million people in Catalan Lands belonging to Spain and France.
Without telling unnecessary things, I write you telling that I’m willing learning Modern Greek, and I wish I’m able to learn it, for example, reading a blog like this…
I wish that next time I read your blog I can understand a little more of your interesting stories…
Καληνύχτα σου!
Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2005 στις 11:35
Μαρίνα, ακριβώς αυτό είναι το νόημα του άρθρου. Ότι δηλαδή αυτοί που εξευτελίζουν την έννοια του θεού, οι πραγματικοί βλάσφημοι δηλαδή, είναι οι ίδιοι οι πιστοί.
Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2005 στις 07:29
Συμφωνώ αλλά έχω και μία παρατήρηση. Ο πιστός από την πίστη του αντλεί κουράγιο να προσπαθήσει ακόμα λίγο σκληρότερα, δύναμη να τα καταφέρει. Μαθητές πριν τις εξετάσεις, αθλητές ή άρρωστοι τονώνουν έτσι την αυτοπεποίθησή τους ή παίρνουν την ψυχολογική στήριξη που χρειάζονται. Αυτό δεν είναι κατακριτέο στα μάτια μου. Αντιθέτως για μένα αυτός είναι ο λόγος που υπάρχει η πίστη, δίνει ελπίδα και δύναμη.
Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2005 στις 16:37
το ωραιο ειναι οτι το ο θεος (στο θεμα του ποστ αυτου) εγραφη με κεφαλαιο με το θητα.
Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2006 στις 01:14
Ο Θεός είναι δημοκρατικός.
Σου λέει ξεκάθαρα ρε παιδί μου:
“Επέλεξε ό,τι θέλεις. Είσαι ελεύθερος να αποφασίσεις. Δύο είναι δρόμοι.
Με ακολουθείς πιστά και πας στον παράδεισο, ειδάλλως καίγεσαι στην κόλαση.”
Οπότε να μην ξανακούσω απαξιοτικούς χαρακτηρισμούς του στυλ “ο θεός είναι φασιστάκι” “οι μοναχοί/μοναχές/πιστοί/κτλ σκέφτονται μόνο το συμφέρον τους” ή ο,τιδήποτε άλλο βέβηλο.
Ευχαριστώ
Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2006 στις 23:55
Δεν κατάλαβα αν το σχόλιο εννοεί αυτό που λέει ή αν είναι ειρωνικό (στη γραπτή επικοινωνία υπάρχει αυτός ο κίνδυνος παρανόησης). Για την περίπτωση που ισχύει το πρώτο σχολιάζω:
Φοβερή δημοκρατικότητα: Εγώ δεν σε πιέζω, αν θέλεις με ακολουθείς πιστά. Απλά να ξέρεις ότι στην περίπτωση που δεν το κάνεις θα καίγεσαι αιώνια. Σαν το ληστή που σου βάζει το περίστροφο στον κρόταφο και σου λέει: “Αν θέλεις μου δίνεις τα λεφτά σου, με βάση την ελεύθερη βούλησή σου. Απλά αν τυχόν και δεν θέλεις να μου τα δώσεις σου τινάζω τα μυαλά”.
Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2006 στις 17:49
Το ίδιο πράγμα ακριβώς λέμε
Δύο πόρτες έχει η ζωή, η μία ανοιχτή και η άλλη κλειδωμένη.
Επέλεξε όποια θες
Τρίτη, 25 Απριλίου 2006 στις 23:32
Ο θεος μας δημιουργισε και εχει δικαιωμα να απαιτει. Οπως η μαμα μας απαιτει να κανουμε καποια πραγματα ετσι και αυτος. Μας απαιτει να κανουμε κατι για αυτον για να μας δωρισει την αιωνια χαρουμενη ζωη!
Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2006 στις 02:31
Και ερωτώ εγώ πολύ απλά, εφόσον ο θεός είναι παντοδύναμος και γνωρίζει τα πάντα μας ρωτάει κι από πάνω για να δει ποιον δρόμο θα επιλέξουμε? Eφόσον είναι ο δημιουργός μας λογικά γνωρίζει εκ των προτέρων αν θα επιλέξουμε τον δρόμο του Θεού ή όχι. Συνεπώς, γεννιόμαστε με προκαθορισμένο τρόπο και η ζωή, οι πράξεις και οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι όλα προδιαγεγραμμένα αφού ο Θεός γνωρίζει το μέλλον και την επικείμενη αντίδραση μας σε έναν κακό πειρασμό…και πως να μη γνωρίζει αφού αυτός μας έφτιαξε!
Άρα δηλαδη, ο Θεός φτιάνει εκ προ μελέτης καλούς αλλά και κακούς ανθρώπους?
Θα ήθελα να ακούσω μια ενδιαφέρουσα απάντηση πάνω σ’ αυτό…
Ευχαριστώ.
Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου 2006 στις 01:08
Johnkary, εύλογες οι απορίες σου, αλλά ενδιαφέρουσα απάντηση δεν νομίζω ότι θα ακούσεις ποτέ
Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2006 στις 21:49
Το έχω διαπιστώσει από καιρό αυτό και ειλικρινά, εδώ που τα λέμε, δεν περίμενα και καμιά απάντηση…
Τρίτη, 1 Μαΐου 2007 στις 20:07
johnkary, δεν κατάλαβες… παρ’οτι ο θεός γνωρίζει τα πάντα, εμάς μας έχει δημιουργήσει με το χάρισμα της ελεύθερης βούλησης, έτσι ώστε να μην γνωρίζει ο ίδιος εκ των προτέρων τι πρόκειται να κάνουμε. Είμαστε μία εξαίρεση. Ναι, βέβαια. Όλοι οι θεολόγοι συμφωνούν σε αυτό, το λένε και οι γραφές. Είναι σαν ένα πείραμα, αλλά με χαρακτήρα ψυχαγωγίας. Μπορώ να φανταστώ το θεό να μιλάει στον εαυτό του και να λέει:
“πολύ ωραία, έφτιαξα όλο αυτό το θαύμα που λέγεται οικουμένη, αλλά είναι βαρετό, γιατί γνωρίζω την κίνηση του καθενός μορίου, και τίποτε συναρπαστικό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Ας παρουσιάσω λοιπόν τώρα το κλου της βραδιάς, τον άνθρωπο, ο οποίος θα έχει αυτόνομη βούληση, για να μου παρέχει διασκέδαση για μερικές χιλιετίες με την απρόβλεπτη συμπεριφορά του και τα παθήματα της επώδυνης και σύντομης ζωής του.”
ΤΙ ΑΝΩΡΙΜΟΣ, ΑΝΑΓΩΓΟΣ, ΚΑΙ ΑΚΑΛΑΙΣΘΗΤΟΣ ΣΑΔΙΣΤΗΣ Ε;
Τρίτη, 1 Μαΐου 2007 στις 21:05
Γέλασα πολύ με το “κλου της βραδιάς”.
:-)
Τρίτη, 1 Μαΐου 2007 στις 22:28
Επομένως, Διαγόρα, είμαστε η αιώνια ψυχαγωγία του Υψιστου; Δεν είναι ανώριμος, ανάγωγος και ακαλαίσθητος. Όχι, εγώ τον καταλαβαίνω. Φαντάσου να είσαι αιώνιος κι αθάνατος μέσα σε ένα αχανές σύμπαν όπου τίποτα δεν κινείται. Ε, σίγουρα θα φτιάξεις μία ανθρωπότητα να περνάει η αιωνιότητά σου. Το συμπέρασμα τελικά έιναι ότι εμείς οι άπιστοι προσφέρουμε τα περισσότερα στην υποθεση ψυχαγωγίας του Πανάγαθου, γιατί αν ήταν όλοι για τον Παράδεισο πάλι θα έπληττε του θανατά…
Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009 στις 19:29
Ο Θεός απέδειξε ότι μπορεί να δείχνει την μεγαλύτερη δυνατή υπομονή στις βλασφημίες μας (εκούσιες ή ακούσιες) ακόμα και όταν ήταν στον Σταυρό.
Τον ευχαριστώ που υπάρχει και είναι συνεχώς παρών.
Αν δεν υπήρχε Αυτός δεν θα είχε κανένα νόημα η ζωή - Εξάλλου χωρίς Αυτόν δεν θα υπήρχε το Σύμπαν.
Ολες τις ανωτέρω βλασφημίες να πάνε οι γράφοντες τα ανωτέρω να τα πουν στους συγγενείς των ανθρώπων που αναστήθηκαν - ενώ ήταν κλινικά νεκροί - και που έγιναν καλά ενώ ήταν ξεγραμμένοι από τους γιατρούς.
Ο Θεός περιμένει για όλους μας να πάμε κοντά του.
Μακάρι να τα καταφέρουμε όλοι.
Ελένη - Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου γιατί χωρίς εσένα δεν θα είχα δύναμη να αντέξω τις δυσκολίες - Δεν θα ζούσα καν.
Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009 στις 21:04
Ελένη,
Σίγουρα έκανε υπομονή γιατί ήξερε πως σε τρεις μέρες θα αναστηθεί. Βοηθάει όσο να ‘ναι…
Το περίεργο δεν είναι ότι αναστήθηκαν οι κλινικά νεκροί (εξάλλου στους χίλιους ξεγραμμένους δεν είναι θαύμα να τη γλιτώνει ο ένας και να ξεγράφονται οριστικά οι υπόλοιποι). Το περίεργο είναι ότι, παρά τις προσευχές, έτρεξαν στους γιατρούς και δεν κάθησαν σπίτι να περιμένουν το Θεό να τους σώσει.
Ο Θεός μας περιμένει να πάμε όλοι κοντά του, αλλά το θέμα είναι: θα δείξει ανωτερότητα σ’ αυτούς που δεν θέλησαν να πάνε κοντά του ή θα δείξει μνησικακία αταίριαστη στην φιλευσπλαχνία του;
Αμήν
Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009 στις 12:49
Νομίζω ότι το νόημα της ελεύθερης επιλογής της ζωής είναι ανάμεσα σε ότι σε κάνει πιο πνευματικό και ότι σε υποβιβάζει ως ύπαρξη. Ο αγώνας κάθε ανθρώπου να υπερβεί την φύση του δικαιώνεται και όχι οι προθέσεις των πιστών. Η πίστη δεν καταργεί την γνώση αλλά δεν στηρίζεται σε αυτήν αλλά στην προσωπική εμπειρία. Ο, τι εμάς μας φαίνεται λογικό μπορεί να είναι στην ουσία του παράλογο και το αντίστροφο. Ξέρουμε πολύ λίγα για το σύμπαν, τα υπόλοιπα πρέπει να τα αναζητήσουμε εσωτερικά.
Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009 στις 23:08
Συμφωνώ ΑΤΗΑΝ ως προς την πρώτη πρότασή σου. Μόνο που θεωρώ ότι η προδοσία της λογικής και η υποταγή της σε δοσμένες εκ των προτέρων, αναπόδεικτες και δογματικές “αλήθειες” είναι κάτι που δεν σε κάνει πιο πνευματικό αλλά σε υποβιβάζει ως άνθρωπο, γιατί στην ουσία είναι προδοσία της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασης.
Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009 στις 11:00
Καταρχήν να χαιρετήσω τον δημιουργό του μπλογκ, που τυχαία εντόπισα και να ευχαριστήσω για την αποδοχή μου στην συζήτηση. Δηλώνω ότι δεν προσπαθώ να επηρρεάσω σε ό, τι πιστεύω εγώ (μακριά από μένα μία τέτοια προσπάθεια) αλλά με κεντρίζει μία συζήτηση γιατί πάντα σε κάνει να προβληματίζεσαι περισσότερο.
Ως προς την προδοσία της λογικής. Δηλώνω κατ΄αρχήν ότι εγώ πιστεύω στον Θεό. Δεν μου ζητάει όμως να προδώσω την λογική μου αλλά να την υπερβώ γιατί αυτή είναι πεπερασμένη. Παράδειγμα πρόχειρο και ίσως όχι πετυχημένο αλλά αναλογικό. Η ύπαρξη “μαύρων τρυπών” στο διάστημα δεν είναι λογική, σύμφωνα με όσα ξέρουμε σήμερα, αλλά πρέπει να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν για να εξηγήσουμε κάποια φανόμενα. Δεν αποκλείουν την λογική μας αλλά την υπερβαίνουν. Η έλλειψη απόδειξης δεν είναι ανασταλτικός παράγοντας μίας θεωρίας, που προσπαθεί να εξηγήσει τα υπάρχοντα.
Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009 στις 23:26
ATHAN, κάθε επισκέπτης που σέβεται τους όρους χρήσης εννοείται ότι είναι καλοδεχούμενος εδώ πέρα. Η δήλωσή σου ότι δεν προσπαθείς να επηρεάσεις κανένα κλπ. ισχύει και για τη δική μου πλευρά.
Επί του θέματος, άποψή μου είναι ότι εκ προοιμίου η πίστη σε οποιαδήποτε αναπόδεικτη κι αφηρημένη ύπαρξη είναι προδοσία της λογικής. Πολύ περισσότερο όταν αυτό το “πιστεύω” καθορίζει ολόκληρη τη ζωή μας (και καμιά φορά και τις ζωές των άλλων). Σημειωτέον ότι 99 φορές στις 100 αυτή η πίστη δεν αποτελεί απάντηση σε κάποιο ερώτημα, δεν ικανοποιεί κάποια ανάγκη, αλλά απλά κληρονομήθηκε από τους προγόνους σε ηλικία που δεν υπάρχει η ικανότητα της αμφισβήτησης.
Αυτό λοιπόν είναι για μένα η μεγάλη προδοσία της λογικής. Και στο κάτω-κάτω αν είμαι δημιούργημα κάποιου θεού, τότε αυτός μου έδωσε τη λογική άρα τα μέσα για να τον αμφισβητήσω, άρα και το δικαίωμα.
Οι επιστημονικές θεωρίες (όπως οι μαύρες τρύπες) είναι κάτι διαφορετικό. Ακόμη κι αν γίνονται αποδεκτές χωρίς να έχουν αποδειχθεί αυτό εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς. Αν αποδειχθεί ότι δεν ισχύει η θεωρία κι ότι ισχύει κάτι άλλο, τότε χωρίς δισταγμό οι επιστήμονες (οι πραγματικοί) θα την εγκαταλείψουν. Ποτέ στην επιστήμη μια θεωρία δεν γίνεται δόγμα, όπως στη θρησκεία.
Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009 στις 20:45
Συμφωνούμε ότι κανείς μας δεν θέλει και δεν μπορεί να πείσει τον άλλο για τις απόψεις του στο θέμα αυτό. Η λογική είναι “δώρο” του Θεού με ή χωρίς εισαγωγικά και η αμφισβήτηση οπωσδήποτε δικαίωμά μας. Σε αυτά δεν αντιλέγει κανείς. Η Θεολογία άλλωστε είναι η δια της λογικής έρευνα των του Θεού. Η διαφορά μας έγκειται στο ότι, εγώ πιστεύω, ότι υπάρχει και κάτι που βρίσκεται πέρα από τα όρια, της σήμερα ανεπτυγμένης λογικής μας. Τα δόγματα της χριστιανικής ορθόδοξης εκκλησίας, ερμηνεύοντας υπερβατικές αλήθειες, διαμορφώθηκαν μέσα από αμφισβητήσεις, διάλογο, μελέτη και προσευχή και πίστη. Τα τελευταία τα αποδέχεσαι ή όχι.
Για την κληρονομιά της πίστης χωρίς αμφισβήτηση δεν φταίει η πίστη αλλά οι κληρονόμοι. Στην ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία υπάρχουν επιστήμονες με σημαντικό έργο στην θρησκειολογία και την έρευνα.
Για την “δέσμευση” των ανθρώπων από την πίστη θεωρώ ότι αυτό συμβαίνει όταν η τελευταία αποστεώνεται από την ουσία της. Δυστυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που δεν “κοινωνούν” την ουσία της πίστης.
Αυτά, με την υποψία, ότι κάποιος φαινομενικά άπιστος μπορεί να είναι πιο κοντά στην ουσία της πίστης από έναν φαινομενικά πιστό.
Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009 στις 00:13
Τα μόνα που αποδέχομαι πέραν της λογικής είναι ο έρωτας και η τέχνη.
Μου είναι αδύνατο να δεχτώ όμως κανόνες πάνω στους οποίους πρέπει να βασίσω όλη μου τη ζωή, χωρίς να μπορεί κανείς να μου τους αποδείξει. Αυτό που λες “τα αποδέχεσαι ή όχι” εγώ φυσικά απαντώ “όχι”, αλλά το κακό είναι δεν τίθεται έτσι απλά και δημοκρατικά το ερώτημα κι όποιος θέλει απαντά ναί ή όχι. Το “ναι” επιβάλλεται παιδιόθεν και το “οχι” προκύπτει μόνο κατά τύχη ή κατά σύμπτωση.
Κατά τα άλλα από τη στιγμή που απορρίπτω την πίστη εξ αρχής δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να ψάξω να βρω κάποια ουσία.
Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009 στις 12:15
Ωραία αυτά που γράφετε πιο πάνω φίλοι ATHAN και αταίριαστε, όμως εγώ (και μιλώ για τη δική μου άποψη) έχω μια διαφορετική οπτική πάνω στο θέμα και η οποία είναι η εξής: για μένα δεν τίθεται θέμα το αν υπάρχει ή όχι Θεός. Το θέμα είναι ΤΙ κάνει ΕΚΕΙΝΟΣ για μας? Τι θέλω να πω, εγώ προσωπικά πιστεύω στην ύπαρξη του κι ας μην έχει αποδειχθεί ακόμα, όμως ΔΕΝ είμαι μαζί του, ΔΕΝ τον αποδέχομαι και σ’ αυτό φταίει η συμπεριφορά του απέναντι μας. Είναι πανταχού παρών όπως μας λένε οι κύρηκες της σοφίας του(?) ή μήπως πανταχού ΑΠΩΝ? Μια ματιά να ρίξετε τριγύρω θα δείτε ανθρώπους που δεν πείραξαν μύγα στη ζωή τους να δεινοπαθούν και αντίστοιχα, άνθρωποι κακοί-εγκληματίες που σπέρνουν τρόμο και δυστυχία να περνούν ζωή και κότα…και μη μου πείτε: “ναι, αλλά στο τέλος όλοι θα κριθούν και οι άδικοι θα πληρώσουν….” γιατί τότε κι εγώ πολύ απλά θα πώ: “και που ξέρω τι γίνεται μετά θάνατον”? ΠΟΙΟΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΤΑ? μήπως γύρισε κανείς μετά το θάνατο να μας πεί τί υπάρχει στην αντιπέρα όχθη? Κι αν γινότανε αυτό, εμείς θα τον πιστεύαμε? Και στο κάτω κάτω ρε φίλε, εγώ (κι εννοώ ΕΜΕΙΣ) αυτήν ΕΔΩ τη ζωή ζούμε κι αυτήν ξέρουμε, κι αυτό που διαπιστώνω είναι ότι όλα είναι ΕΔΩ παράδεισος και κόλαση μαζί…ΔΕΝ μ’ ενδιαφέρει αν υπάρχει άλλη ζωή! Θέλω να περνώ (να περνάμε ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ) εδώ που ζούμε, γιατί η ζωή είναι πράγματι μικρή και είναι κρίμα να την περνάμε επώδυνα, δεν νομίζετε? Αν εσείς είσασταν ο Θεός και βλέπατε όλη αυτή τη αδικία που υπάρχει τριγύρω, πείνα, πόλεμοι, θάνατος αθώων, διαφθορά, καταπίεση κτλ δεν θα προσπαθούσατε να βάλετε ένα τέρμα σ’ αυτή την αδικία εφόσον θα είσασταν παντοδύναμος? Εγώ τουλάχιστον αυτό θα έκανα…Και μη μου πείτε ότι σκοπόπου τα κάνει όλα αυτά γι αυτό τοτε θ’ απαντήσω: “ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΑΣΩ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ, δηλαδή παίζει μαζί μας σαν κακομαθημένο παιδί?!” και επιπλέον να έχει και την απαίτηση από πάνω να τον προσκυνάμε κι όλας??! έχει ανάγκη ο Θεός νομίζετε να τον προσκυνάμε…..Ε ΟΧΙ με συγχωρείτε, αλλά εγώ τέτοιον Θεο ΔΕΝ τον θέλω πάνω απ’ το κεφάλι μου γι αυτή την εκληματική (ω ναι) αδιαφορία του απέναντι στον άνθρωπο. Τον απορρίπτω λοιπόν. Αν φαίνομαι βλάσφημος σε κάποιους, τί να κάνουμε? Μπορεί να κάνω και λάθος, δε λέω, αλλά αυτό το μυαλό μου έδωσε ο Θεός και σκέφτομαι έτσι! Ας μου ‘δινε παραπάνω μυαλό να τον κατανοήσω…αλλά εγώ ΔΕΝ ΘΕΛΩ να τον κατανοήσω, ΤΟΝ θέλω απλά δίπλα μου στα δύσκολα (τον ήθελα μάλλον….). Μιλάω και από προσωπικά βιώματα που έχω δει με τα μάτια μου, για ανθρώπους που προσεύχονταν με όλη τη δύναμη της καρδιάς τους να γίνει καλά το παιδί τους και μετά από κάθε προσευχή το παιδί όλο και να χειροτερεύει λές και γινότανε επείτηδες! Τι διάολο, κάποιοι έχουν το μέσο και σ αυτούθς γίνονται θαύματα ενώ σε άλλους όχι?? Μην τρελαθούμε τελείως!
Και για τον επίλογο, θα ήθελα να πώ ότι ο Θεός είμαστε ΕΜΕΙΣ οι επίγειοι θνητοί άνθρωποι που με τις λιγοστές δυνάμεις μας παλεύουμε να αλλά ξουμε τα πάντα γύρω μας. Θεός είναι η μάνα μας που θυσιάστηκε να μας μεγαλώσει, Θεός είναι ο τετραπληγικός της γειτονιάς που βρίσκει το κουράγιο παρ’ όλ αυτά και προσπαθεί. Θεός είναι επίσης κι αυτός ο πλούσος που κάνει δωρεά σ’ ένα ίδρυμα. Θεοί είναι και οι γιατροί χωρίς σύνορα που αφειλοκερδώς σώζουν καθημερινά ζωές (κατί που κάπιος ΑΛΛΟΣ δεν μπορεί να κάνει απ ό,τι φαίνεται…..!). ΑΥΤΟΙ είναι οι θεοί για μένα, ΑΥΤΟΙ μου δίνουν έργα και βλέπω, ΚΑΝΕΙΣ άλλος. Ο καθένας μας είναι ένας μικρός θεός. Πιστεύω πως όταν οι άνθρωποι το συνειδητοποιήσουν αυτό και απεξαρτητοποιηθούν απ τον αιώνιο Δεσπότη οπου μας επιβάλλουν οι θρησκείες, τότε ο πολιτισμός μας θα ανέβει επίπεδο κι αυτό γιατί θα έχουμε μάθει να βασιζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις.
Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009 στις 17:57
Prokroustis, μου φαίνεται πολύ περίεργο ότι ενώ έχεις όλες αυτές τις αμφιβολίες που έχω κι εγώ και κάθε άθεος, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι τελικά υπάρχει θεός αλλά απλά δεν είναι ο καλός θεός που νομίζουν όλοι…
Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 στις 03:19
ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΧΕΡΕΤΑΙ.ΕΓΩ ΑΠΛΟΣ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΟ ΕΞΗΣ:ΦΙΛΕ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΕ ΠΟΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ ΕΝΝΟΕΙΣ? ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΠΩ ΕΓΩ.ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΘΕΟ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΑΜΕ ΚΑΝ.ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΑΜ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΗΤΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΞΗΓΩ.ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ) ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΦΤΙΑΞΕ,ΚΑΙ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΑΨΥΧΩ.ΑΡΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ.ΑΣΕ ΠΟΥ ΜΙΑ ΕΚΡΗΞΗ ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗ ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΗ.ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟ.ΝΕΥΡΑ,ΜΥΣ,ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ,ΚΟΚΚΑΛΑ, Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΦΥΙΑ.ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΙΔΥΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΜΕ,ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ(ΑΝ ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΒΕΒΑΙΑ).ΔΕΣ ΤΗΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΣΑΝ ΜΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ Η Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΣ.ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΟΡΙΖΕΙ Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΘΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΗΣ ΑΛΛΙΩΣ ΟΧΙ.ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ.ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΟΜΩΣ ΔΙΧΝΕΙ ΠΑΛΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΔΙΝΩΝΤΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ,ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΤΥΡΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΘΗΚΗ (ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΔΗΛΑΔΗ)ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΔΕΝ ΤΙΣ ΤΥΡΕΙ.ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΕΙΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΣ.ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΥΣΗ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΣΟΥ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΔΥΝΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΠΙΣΤΗΣ.ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΝΩΣΤΗ ΣΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕ.ΜΑΘΕ ΑΥΤΟ ΛΟΙΠΟΝ,Ο ΘΕΟΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΠΡΩΤΑ.ΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΠΡΕΠΕ Π.Χ. ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΘΑΡΟ ΑΡΚΕΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΟΤΕ ΚΑΛΑ ΘΑ ΕΠΡΑΤΕ Ο ΘΕΟΣ.ΣΕ ΜΑΣ ΦΕΝΕΤΑΙ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟ,ΑΛΛΑ ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΕΓΩΪΣΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ.ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΟΧΙ ΤΗ ΚΑΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΜΑΣ(ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ)ΑΛΛΑ ΤΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ,ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΘΡΩΠΟ ΜΑΣ.ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ.ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΤΗΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ.ΑΣ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΑΣ ΔΟΞΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΦΑΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ,ΙΔΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ.ΤΩΡΑ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΦΙΛΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ.ΤΟΥΣ ΤΙΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.ΔΕΣ ΜΟΜΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΑΡΑ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΕ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ.ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ ΝΑ ΦΙΛΑΣ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ ΣΟΥ ΠΡΩΣΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΔΗΛΩΝΕΙΣ ΠΟΣΟ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΑΠΑΣ.ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ.ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΙΜΟΥΜΕ.Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΑΝΗΚΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ ΤΟΝ ΑΛΙΘΗΝΟ ΘΕΟ ΟΜΟΟΥΣΙΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ.ΤΡΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ.
Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 στις 03:26
ΤΑ ΠΑΡΠΑΝΩ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ(ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ).ΛΑΘΟΣ ΕΓΡΑΨΑ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΟΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗ.
Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 στις 03:50
Ο Θεός μας περιμένει να πάμε όλοι κοντά του, αλλά το θέμα είναι: θα δείξει ανωτερότητα σ’ αυτούς που δεν θέλησαν να πάνε κοντά του ή θα δείξει μνησικακία αταίριαστη στην φιλευσπλαχνία του; ΟΣΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΕ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ.ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΟΣΟ ΑΓΩΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΝΤΑΣ ΟΣΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΒΡΙΖΕ Η ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΑΔΙΚΟ.ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΘΕΛΕΙ ΑΓΩΝΑ.ΟΠΩΣ ΣΤΡΩΣΑΜΕ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ.
Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 στις 03:55
Και ερωτώ εγώ πολύ απλά, εφόσον ο θεός είναι παντοδύναμος και γνωρίζει τα πάντα μας ρωτάει κι από πάνω για να δει ποιον δρόμο θα επιλέξουμε? Eφόσον είναι ο δημιουργός μας λογικά γνωρίζει εκ των προτέρων αν θα επιλέξουμε τον δρόμο του Θεού ή όχι. Συνεπώς, γεννιόμαστε με προκαθορισμένο τρόπο και η ζωή, οι πράξεις και οι αποφάσεις που παίρνουμε είναι όλα προδιαγεγραμμένα αφού ο Θεός γνωρίζει το μέλλον και την επικείμενη αντίδραση μας σε έναν κακό πειρασμό…και πως να μη γνωρίζει αφού αυτός μας έφτιαξε!
Άρα δηλαδη, ο Θεός φτιάνει εκ προ μελέτης καλούς αλλά και κακούς ανθρώπους?
Θα ήθελα να ακούσω μια ενδιαφέρουσα απάντηση πάνω σ’ αυτό…
Ευχαριστώ. ΦΙΛΕ JOHNKARY Ο ΘΕΟΣ ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕΙ ΔΕΝ ΠΡΟΟΡΙΖΕΙ.ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΡΟΟΡΙΖΕ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΜΑΣ.
Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 στις 19:59
Silver, πώς εκφράζεσαι τόσο κατηγορηματικά για πράγματα που στην πραγματικότητα δεν γνωρίζεις αν ισχύουν (ή άν υπάρχουν) αλλά απλά πιστεύεις ότι ισχύουν (και υπάρχουν);
Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009 στις 00:09
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΓΝΩΡΙΖΩ.ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΕΙΜΑΙ.?ΟΣΟ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΕΙΜΑΙ ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΥΦΛΟΣ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΛΑΕΙ ΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ(ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΟΠΩΣ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΑΛΑΤΙ),ΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΕΙΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ.Η ΠΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΟΜΩΣ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΜΠΡΑΧΤΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΥΝ ΤΑ 33 ΚΕΡΙΑ(ΟΣΟ ΧΡΟΝΩΝ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ) ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΨΑΞΕΙΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΦΩΣ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ.ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΕΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΛΕΝΧΟΥΝ ΕΞΩΝΥΧΗΣΤΙΚΑ ΠΡΙΝ ΜΠΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟ ΤΑΦΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ, ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΕΦΛΕΚΤΑ ΥΛΙΚΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ.ΕΙΧΑΝ ΤΟΛΜΗΣΗ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΘΑΥΜΑ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΒΓΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΝ ΚΟΛΩΝΑ ΚΑΙ ΑΝΑΨΕ ΤΑ ΚΕΡΙΑ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΓΕ Ο ΙΕΡΕΑΣ.ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΦΩΤΟ ΤΗΣ ΚΟΛΩΝΑΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΑΤΑΙΡΙΑΣΤΕ ΨΑΧΤΩ ΛΙΓΟ,ΕΓΩ ΤΟ ΕΧΩ ΨΑΞΕΙ ΠΟΛΥ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ.ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΩΘΩ ΗΡΕΜΟΣ ΚΑΙ ΓΕΜΙΖΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΝΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΡΙΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΤΟ ΓΕΜΙΣΩ Π.Χ. ΗΔΟΝΕΣ.Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΑΛΛΟΙ ΤΟ ΕΒΓΑΛΑΝ ΑΥΤΟ.ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΨΑΞΕΙΣ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ, ΠΑΛΙ ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΩΡΑ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΑΞΕΙΣ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΓΩΪΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ.ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ.ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΗ ΖΩΟΥΛΑ ΤΟΥΣ,ΤΙΣ ΗΔΟΝΕΣ ΟΠΩΣ ΤΙΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ.ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΚΛΑΜΠ ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΪ.ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΩΪ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ 3 ΩΡΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ.ΝΑ ΤΗ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ.ΜΗΝ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ ΣΤΡΑΒΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΚΑΛΟ.ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, ΓΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΙΕΣ ΒΡΕΣ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΕΑ ΜΕΓΑΛΟ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ(ΕΜΠΕΙΡΟΣ) ΝΑ ΣΟΥ ΤΑ ΠΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΣΕ ΚΑΘΟΔΕΙΓΙΣΗ ΣΩΣΤΑ .ΑΝ ΘΕΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΣΟΥ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009 στις 12:39
Θαύματα λοιπόν… Μα δεν χρειάζεται να κάνει πολλά θαύματα ο θεός! Ένα και μόο χρειάζεται να κάνει: αυτό που θα αποδείκνυε πέραν πάσης αμφιβολίας την ύπαρξή του. Αυτό το Θαύμα μέχρι σήμερα δεν το έχει κάνει. Κι αυτό σημαίνει δύο πράγματα:
α) Ή ότι δεν υπάρχει
β) Ή ότι δεν ενδιαφέρεται να μας γνωστοποιήσει την ύπαρξή του και προτιμά να μας αφήνει στην άγνοια
Στη δεύτερη περίπτωση, βέβαια, μας αφήνει την δυνατότητα να επιλέξουμε αν θέλουμε ή όχι να πιστεύουμε στην ύπαρξή του. Μόνο που μετά δεν μπορεί να επιβάλει τιμωρία επειδή ακριβώς κάναμε χρήση της ελευθερίας που μας έδωσε.
Η απάντηση στο ερώτημα “Γιατί δεν πίστευες σε μένα όσο ζούσες;” δεν μπορεί παρά να έχει απάντηση “Γιατί εσύ μου έδωσες αυτή τη δυνατότητα. Και μαζί μου έδωσες τα όπλα (λογική) για να σε αμφισβητήσω”.
Γιατί όμως να επιλέξουμε να μην πιστέψουμε; Γι’ αυτό που γράφεις κι εσύ. Γιατί βάζοντάς τα κάτω τα πράγματα, διαπιστώνω ότι δεν με συμφέρει να πιστεύω. Δεν με συμφέρει ακριβώς επειδή θα κόψω τις ηδονές και την καλοπέραση (και σε διαβεβαιώ ότι η ζωή μου δεν είναι γεμάτη από δαύτες). Βλέπεις, οι ηδονές της παρούσας ζωής είναι απτές, παρούσες, συγκεκριμένες, μπορώ να τις νιώσω. Τις μεταθανάτιες μόνο να τις ελπίζω μπορώ και όσο το σκέφτομαι τόσο πιο φρούδες τις βρίσκω.
Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009 στις 01:05
ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΝΕΙ Η Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ.ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΗΚΕΣ ΔΕΝ ΕΨΑΞΕΣ ΝΑ ΜΕ ΒΡΕΙΣ.ΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ.ΑΛΛΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ.ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Η ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΗ ΓΗ ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΩΝΑΜΕ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΕΝΑΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΣ ΜΕΣΣΙΑΣ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ.ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ.ΓΙ’ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΩ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΗΣ ΜΗΝ ΤΟΝ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΑΛΗΘΙΝΟ ΜΕΣΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΗΣ ΜΟΝΟ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ.ΓΙΑ ΡΩΤΑ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΒΙΩΣΗ ΤΗ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ,ΠΑΡΕ ΒΙΒΛΙΑ ΑΓΙΟΝ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ.ΔΗΛΑΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΗΣ ΤΟΣΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΝΟΥΝ.ΤΟΣΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΑΓΙΟΝ ΠΟΥ ΠΟΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΦΘΟΡΑ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ? ΣΤΟ ΒΑΣΤΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΟΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΣΚΕΠΗ ΤΟΥ 17 ΠΛΑΤΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΡΙΖΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΕΛΕΝΞΕΙ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΡΕΙ ΡΙΖΕΣ, ΠΟΥ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ Ο ΝΑΟΣ ΜΕΝΕΙ ΣΤΕΡΕΟΣ ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΜΕ ΤΟΣΟ ΒΑΡΟΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΚΡΕΜΙΣΤΗ.ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΘΑΥΜΑΤΑ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ,ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΗΣ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΗΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΟΣΟ ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΣΟΥ ΕΣΥ ΤΗΝ ΕΛΕΝΧΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙΣ.ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΒΡΕΣ ΕΝΑΝ ΙΕΡΕΑ Η ΕΝΑΝ ΜΟΝΑΧΟ Η ΜΟΝΑΧΟΥΣ(ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ,ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ) ΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΥΣΗ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΣΟΥ,ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΟ ΕΧΕΙ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΧΕΙ ΒΙΩΣΗ (ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ).ΕΓΩ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΧΩ ΔΕΙ ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΕΨΑΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ.ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΟ(ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΑ ΠΑΝΤΑ) ΔΕΚΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ.ΨΑΞΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΣΟΥ,ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΛΥΨΗ Ο ΕΚΕΙ ΙΕΡΕΑΣ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΕ ΑΛΛΟΝ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟΨΕΩΝ.ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΜΕ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ.
Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009 στις 20:06
Αν ο Θεός πραγματικά ενδιαφέρεται να πιστέψω και κάνει θαύματα με αυτό το σκοπό, τότε θα πρέπει να βρει κάτι καλύτερο από τα πλατάνια σε ένα εκκλησάκι στη μέση του πουθενά. Και το θαύμα στον Πανάγιο Τάφο, φέτος το Πάσχα, παρακαλώ να γίνει με ορθάνοιχτες πόρτες.
Λες ότι στην πραγματικότητα δεν θέλω να πιστέψω. Ναι, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Με άλλα λόγια δεν θέλω να προδώσω τη λογική μου, αυτή ακριβώς που με κάνει άνθρωπο. Υποψιάζομαι ότι αυτό ακριβώς μου ζητάς να κάνω όταν λές “κάνε ένα βήμα προς το θεό”.
Είναι απλά τα πράγματα: αρνούμαι να καθορίζω τη ζωή μου σύμφωνα με κάτι που κανείς δεν μπορεί να μου αποδείξει ότι ισχύει στ’ αλήθεια.
Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009 στις 23:02
ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ(ΕΧΕΙ ΧΙΛΑΔΕΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ) ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΑΥΜΑ, ΠΡΩΤΟΝ.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΝ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΡΙΖΕΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ.
ΤΡΙΤΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ (ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ).ΑΛΛΑ ΤΙ ΠΙΟ ΛΟΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΣΗ(ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΟ ΘΕΩΡΙΕΣ ΕΠΙ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΠΑΜ).ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΟΥΜΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΙΣΗ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΣΟ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ(ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ).ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΜΠΑΧΑΛΟ ΕΜΕΙΣ.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΗΤΑΝ ΑΘΑΝΑΤΟΣ.ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΠΑΛΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΓΩΝΑ,ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ Ο ΘΕΟΣ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΥΠΟΨΙΑΖΕΣΑΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΛΕΩ ΝΑ ΠΡΟΔΟΣΗΣ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΕΞΕΙΓΩ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΛΟΓΑ.ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΝΕΡΟ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΛΑΣΕΣ ΣΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΓΙΝΕΤΑΙ? ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ.Ο ΘΕΟΣ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΟΠΩΣ ΕΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΞΕΡΕΙ ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ.ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΛΕΙΣΙΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΧΑΡΙΣΗ.
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ΑΛΛΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΦΗΣΕΙΧΑΣΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΕΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΨΑΞΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΟΥΤΕ ΕΧΕΙΣ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΝΩΣΤΗ-ΕΙΔΙΚΟΥ(ΙΕΡΕΙΣ-ΜΟΝΑΧΟΙ) ΠΕΡΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΟΥ.ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΙΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΗΣ ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΤΙΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΗΣ.
Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009 στις 19:10
Εντάξει, όταν με φέρει ο δρόμος από Αρκαδία, θα ρίξω μια ματιά στο θαύμα. Μέχρι τότε, αν θέλεις να με διευκολύνεις, πρότεινέ μου κάποιο άρθρο από Επιστημονική Επετηρίδα κάποιου πανεπιστημιακού τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ή σχετικού περιοδικού ή κάποια ανακοίνωση σε επιστημονικό συνέδριο μηχανικών που αναφέρεται στο ανεξήγητο αυτό φαινόμενο.
Βλέπεις αυτά τα ωραία και αρμονικά γύρω σου και είναι φυσικό να φαντάζεσαι ότι κάποια ανώτερη δύναμη τα δημιούργησε. Μέχρι το σημείο όμως να λες ο Θεός είναι έτσι ή είναι αλλιώς, θέλει να νηστεύουμε Τετάρτες Παρασκευές και θα μας στείλει στην Κόλαση αν αμαρτάνουμε, υπάρχει μία τεράστια απόσταση την οποία διανύεις χωρίς να έχεις τίποτα χειροπιαστό.
Δεν ψάχνω απόδειξη ότι δεν υπάρχει θεός για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη. Την έχω ούτως ή άλλως, όσο δεν υπάρχει απόδειξη ότι υπάρχει. Γιατί αν εγώ υποστηρίξω ότι υπάρχει ο γαλάζιος μονόκερως, εγώ έχω υποχρέωση να αποδείξω ότι υπάρχει κι όχι ο άλλος ότι δεν υπάρχει.
Λοιπόν, είναι συγκινητική η προσπάθειά σου να σώσεις την ψυχή μου και σ’ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, αλλά, όπως κατάλαβες, δεν υπάρχει σωτηρία για μένα. Μην νιώθεις άσχημα. Τουλάχιστον έκανες ό,τι μπορούσες.
Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009 στις 22:29
ΤΗΣ ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΩΣΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΟΧΙ ΕΓΩ.
ΣΟΥ ΞΑΝΑΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΙΕΡΕΑ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΥΣ,ΜΟΝΑΧΟ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ.ΑΝ ΔΕΝ ΨΑΞΕΙΣ ΠΩΣ ΛΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ.ΜΗΝ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΑ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ Η ΜΑΣΙΜΕΝΑ.
Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009 στις 22:38
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΑΡΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΤΕΡΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ.ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΪΣΙΟ.ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΑΛΛΑ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΖΗΣΕΙ.ΤΑ ΛΕΜΕ.
Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009 στις 00:28
Κατά σύμπτωση φέτος τα Χριστούγεννα κάποιος συγγενής που θέλει κι αυτός να με σώσει μου έκανε δώρο ένα βιβλίο του Παΐσιου. Από περιέργεια διάβασα το μεγαλύτερο μέρος και εξεπλάγην. Εγώ νόμιζα ότι επρόκειτο τουλάχιστον για κάποιο μορφωμένο άνθρωπο, ικανό να αρθρώσει δύο σοβαρές θεολογικές κουβέντες, αλλά βρέθηκα μπροστά σε ένα συνονθύλευμα προκαταλήψεων, χοντρολογιών και αστειοτήτων.
Αυτή είναι η βεντέτα της χριστιανικής προπαγάνδας;
Εσείς οι χριστιανοί, αν θέλετε, δεχθείτε μία συμβουλή. Μη προτείνετε σε άθεους και αμφιταλαντευόμενους τέτοια βιβλία. Τους μεν πρώτους δεν τους κουνάτε ούτε εκατοστό από τη μη-πίστη τους τους δε δεύτερους τους σπρώχνετε κατευθείαν στην αθεΐα.
Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009 στις 21:30
Ελπιζω να πειρες τις διευθυνσης που σου εγραψα.
Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009 στις 22:59
Δεν τις πήρα. Πού ακριβώς τις έγραψες;
Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009 στις 20:35
Αταίριαστε και Silver, παρακολούθησα τον διάλογό σας, και μου φάνηκε αρκετά στείρος και αδιέξοδος. Στην πραγματικότητα δεν κάνατε καν διάλογο, διότι και οι δύο επιμείνατε σε τυποποιημένα επιχειρήματα βγαλμένα από εγχειρίδια. Ο ένας πρέπει να κρατούσε στα χέρια το εγχειρίδιο “Πώς να κρυφτείς πίσω από την έλλειψη αποδείξεων” και ο άλλος το εγχειρίδιο ” Πως να αγνοήσεις τον βαθύτερο προβληματισμό του άλλου”. Χιλιοειπωμένα κλισέ. Και οι δύο έχετε ένα κοινό σημείο. Δεν μιλάτε από βάθους καρδιάς, αλλά αμυντικά, ψυχρά, διασπαστικά και μηχανικά. Αταίριαστε, πρέπει να καταλάβεις ότι οι αποδείξεις που ζητάς θα πρέπει να είναι ανάλογες του ζητουμένου. Αν ο Θεός των Χριστιανών είναι Θεός Αγάπης, όπως θέλουν να τον πιστεύουν, τότε οι αποδείξεις που θα τους ζητήσεις θα πρέπει να είναι ανάλογου περιεχομένου. Είναι σαν να ζητάς από τον χημικό να σου αποδείξει την ύπαρξη του αέρα μέσα από φωτογραφίες. Ναι, να ζητάμε αποδείξεις για όλα, αλλά τέτοιες που ν΄αρμόζουν στο εν λόγω ζητούμενο. Αν εσύ επιχειρήσεις να μιλήσεις για την Τέχνη, και σου πεί κάποιος ” απόδειξέ μου πρώτα ότι υπάρχει η Τέχνη για να σ΄ακούσω” είναι βέβαιο πως θα εκνευριζόσουν με την ανοησία του. Silver, δεν είναι ανόητος ή κακός ο Αταίριαστος που δεν αποδέχεται όσα του λες, απλά εσύ αδυνατείς να κατανοήσεις τον βαθύτερο προβληματισμό του, γιατί είσαι απορροφημένος με την προσπάθεια να πείσεις τον εαυτό σου ότι όλα σου έχουν πει είναι σωστά. Δεν νοιάζεσαι αρκετά για το τι νιώθει ο Αταίριαστος, γιατί πάνω απ’ όλα σ’ απασχολεί σ’ αυτή τη φάση της ζωής σου αν είσαι πιστός παπαγάλος. Όπως οι μέντορές σου δεν νοιάστηκαν για το τι ένιωθες εσύ κατά βάθος, έτσι κι΄εσύ δεν νοιάζεσαι για το τι νιώθει ο κάθε “αταίριαστος”. Προσπαθήστε ξανά να επικοινωνήσετε, αυτή τη φορά σε άλλη βάση. Να δούμε τι θα βγεί…
Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009 στις 20:50
Κριτικέ, λυπάμαι που σε απογοήτευσε το επίπεδο του διαλόγου μας.
Μου έκανε εντύπωση η επισήμανση ότι “κρύβομαι πίσω από την έλλειψη αποδείξεων”. Μα οι αποδείξεις είναι το παν. Φαντάσου έναν κατηγορούμενο στο δικαστήριο να φωνάζει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις και ο εισαγγελέας να τον κατηγορεί ότι “κρύβεται πίσω από την έλλειψη αποδείξεων”. Λες ότι οι αποδείξεις θα πρέπει να είναι ανάλογες του ζητουμένου. Κανένα πρόβλημα από μέρους μου. Γίνονται δεκτές από μέρους μου κάθε είδους αποδείξεις αρκεί να είναι σοβαρές, δηλαδή να αποδεικνύουν. Όσο για την προτροπή σου, για νέα προσπάθεια επικοινωνίας, καλύτερα όχι… Δεν βλέπω να υπάρχει ελπίδα ευόδωσης…
Παρασκευή, 10 Απριλίου 2009 στις 22:22
Αταίριαστε, ο λόγος που έγραψα ότι κρύβεσαι πίσω από την έλλειψη αποδείξεων, είναι ακριβώς αυτό που έγραψες στο τέλος ” καλύτερα όχι (ενν. προσπάθεια επικοινωνίας)…δεν βλέπω να υπάρχει ελπίδα ευόδωσης”. Δηλαδή προβάλλεις τόσο ξύλινα την έλλειψη αποδείξεων, ακριβώς για ν΄αποφύγεις τον διάλογο και την βαθύτερη επικοινωνία πάνω σε θέματα που πονάνε όλη την οικουμένη. Βεβαίως έχουν σημασία στο τέλος οι αποδείξεις, αλλά πρέπει να κινηθεί κανείς προς την κατεύθυνση αυτή αναπτύσσοντας πρώτα καθ’ οδόν τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του, τις ιδέες του, τις αναζητήσεις του κλπ. Το να ζητάμε προκαταβολικά ξερές αποδείξεις για κάτι που είναι έτσι κι’ αλλιώς δύσκολο ακόμη και να οριστεί, είναι μάλλον τακτική αυτοπροστασίας παρά διάθεση για επικοινωνία ουσιαστική. Εξ’ άλλου η επικοινωνία σου με τον κάθε πονεμένο και αυτοβασανιζόμενο Silver (και είναι πάμπολλοι γύρω σου) δεν μπορεί να παραλληλιστεί με τα τεκταινόμενα σε δικαστήρια, γιατί εδώ ούτε κατηγορείται, ούτε δικάζεται κανείς. Διάλογος επιχειρείται να γίνει. Και γι’ αυτό πρέπει να είναι κατ’ αρχάς καλόπιστος. Αλλά ακόμη και στο δικαστήριο, αν το θέλεις έτσι, οι αποδείξεις αναζητώνται αφού πρώτα έχουν αναπτυχθεί οι θέσεις, οι προθέσεις, τα κίνητρα, οι ενδείξεις, οι εκδοχές του καθενός. Αφού εκτεθούν όλα αυτά, στο τέλος βαρύνουν και οι αποδείξεις. Βεβαίως, εκείνος που ισχυρίζεται κάτι πρέπει να έχει και την ευθύνη της απόδειξής του, όπως είπες, αλλά μην αποκλείεις τον διάλογο προβάλλοντας σαν πρώτη γραμμή άμυνας την εριστική απαίτηση των αποδείξεων. Ακολούθησε μέχρι κάποιο σημείο το σκεπτικό όλων αυτών των πιστών (και είναι πάμπολλοι και θα είναι πάντα πάμπολλοι για λόγους που δεν είναι της παρούσης να συζητηθούν) και τότε να προβάλλεις τις ενστάσεις σου μ’ επιχειρήματα -αν σ’ ενδιαφέρει ο διάλογος. Άν πάλι δεν σ’ ενδιέφερε κατά βάθος ο διάλογος, νομίζω πως δεν θα είχες καν λόγους να γράψεις στον τόπο αυτό. Η πίστη είναι θέμα εσωτερικής προαίρεσης κατ’ αρχάς. Δεν αποδεικνύεται από την αρχή, όπως δεν αποδεικνύονται από την αρχή οι λόγοι για τους οποίους κανείς αισθάνεται αισιόδοξος. Κάποτε όμως ακόμη και οι αισιόδοξοι πρέπει να αποφανθούν αν η αισιοδοξία τους αποδείχτηκε στο τέλος βάσιμη ή όχι…. H αισιοδοξία που δεν ελέγχεται κάποια στιγμή από την πραγματικότητα, καταντάει όντως μωρία. Άλλο να είναι κανείς εξ’ αρχής πεισματικά απαισιόδοξος (βλέπε πεισματικά άπιστος), κι’ άλλο να ελέγχει κανείς εκ των υστέρων την αισιοδοξία του (βλέπε, την πίστη του)βάσει των πραγματικών δεδομένων. Τους δύο τους χωρίζει μεγάλη απόσταση έστω κι’ αν στο τέλος καταλήξουν να παραδέχονται το ίδιο πράγμα. Ανάμεσά τους βρίσκεται ωστόσο ένα ολόκληρο …ΠΕΛΑΓΟΣ. Μόνη ελπίδα επαφής πια, μέσα απ’ τα μπουκάλια, όταν θα’χουν μείνει και οι δύο…ΜΠΟΥΚΑΛΑ.( εννοείται από επιχειρήματα).
Σάββατο, 11 Απριλίου 2009 στις 23:47
Μπορεί να ζητάω αποδείξεις αλλά δεν αρνούμαι τη συζήτηση. Ολόκληρη η κατηγορία “Θρησκεία-Εκκλησία” αυτού του ιστολογίου νομίζω ότι γι’ αυτό ακριβώς το λόγο υπάρχει. Απλά βρίσκω λίγο δύσκολο το διάλογο με τον Silver που με στέλνει να επισκεφτώ ιερείς και μοναχούς.
Υ.Γ. Η εξίσωση άπιστος=απαισιόδοξος είναι εντελώς αυθαίρετη.
Κυριακή, 12 Απριλίου 2009 στις 10:11
προσπάθησα να στείλω απάντηση, αλλά μου έσβησε δύο φορές ολόκληρο το κείμενο.
Κυριακή, 12 Απριλίου 2009 στις 10:46
Μόνο για τις ανάγκες ενός παραδείγματος έγινε η προσωρινή ταύτιση άπιστου- απαισιόδοξου. Εννοείται πως συχνά οι άπιστοι είναι έως και υπεραισιόδοξοι. Ήθελα να δείξω πως όπως ένας αισιόδοξος δεν μπορεί ν’ αποδείξει τις αιτίες της αισιοδοξίας του παρά μόνο αν συμβεί στο τέλος να δικαιωθεί η πεποίθησή του, έτσι κι’ ο πιστός δεν μπορεί να έχει αποδείξεις εξ’ αρχής για τα πιστεύω του, παρά μόνο αν μετά τον χρόνο αναμονής που έχει θέσει στον εαυτό του ή από τα ίδια τα γεγονότα τύχει να δικαιωθεί. Το πρόβλημα το έχει ο πιστός όπως και ο αισιόδοξος, όταν ορισμένα γεγονότα τον έχουν ήδη διαψεύσει και αρνείται να τα παραδεχτεί. Θα μπορούσες να θέτεις έξυπνα και στοχευμένα ερωτήματα με τον κάθε Silver αντί να προβάλλεις το “firewall των προκαταβολικών αποδείξεων”, προκειμένου ν’ αναπτυχθεί ένας εποικοδομητικός διάλογος που θα ωφελήσει τόσο τους πιστούς όσο και τους απίστους- ιδίως αφού είσαι φιλόλογος απ’ ό,τι κατάλαβα. Τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα απ’ το να πιστεύουμε αφελώς και απλοικά ότι το θρησκευτικό φαινόμενο το εφηύραν οι ‘παπάδες”. Μπορεί να το εκμεταλλεύτηκαν, αλλά δεν το εφηύραν. Συμβαίνει κάτι με την ανθρώπινη φύση, ή την φύση γενικότερα, που διαφεύγει τόσο της αντίληψης των πιστών όσο και των απίστων. Θα μου πεις πως άνοιξες μια ιστοσελίδα για την πλάκα σου και πως δεν έχεις όρεξη για “σοβαροφανείς” συζητήσεις. Πάντως έγραψα στη δική σου ιστοσελίδα για λόγους συγκυριακούς. Πριν καν ασχοληθώ με το διαδίκτυο, σκεφτόμουν τι θα συνέβαινε αν έριχνα στο πέλαγος ένα μπουκάλι μ’ ένα υπαρξιακού περιεχομένου μήνυμα. Πώς θ’ αντιδρούσε ο τυχαίος παραλήπτης; Πώς θα τον επηρέαζε; Όταν 1-2 χρόνια μετά, είδα τον τίτλο της ιστοσελίδας σου, κατά τύχη,όπως ήταν φυσικό εντυπωσιάστηκα. Όπως λέμε “είδα φως και μπήκα…”. Άν εσύ ή άλλοι δεν ενδιαφέρονται για σοβαρές συζητήσεις, δεν έχω παρά να πάρω τα ….μπουκαλάκια μου και να παίξω σ’ άλλη παραλία! Κατανοώ την ανάγκη της διακωμώδησης των καταστάσεων ως άμυνα στη τρέλα που μας περιβάλλει, αλλά η διακωμώδηση είναι μια προσωρινή εκτόνωση. Δεν βοηθάει μακροπρόθεσμα να καταλάβουμε τι μας έχει συμβεί ως ανθρωπότητα. Ευχαριστώ πάντως για την ως εδώ φιλοξενία.
Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009 στις 23:09
Όχι δεν είμαι αντίθετος στις σοβαρές συζητήσεις (αν και ο λόγος που δημιουργήθηκε το ιστολόγιο δεν αποκλείει την πλάκα), απλώς στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν διείδα ότι θα μπορούσε αυτός να γίνει, λόγω συνομιλητή που με είδε λιγότερο ως συνομιλητή με διαφορετική άποψη και περισσότερο ως ένα απολωλός πρόβατο προς σωτηρία.
Αλλος λόγος που ίσως δεν είμαι ένθερμος σε αυτές τις συζητήσεις είναι επειδή τρία χρόνια τώρα το έχω σχεδόν εξαντλήσει το θέμα και δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι.
Για το θρησκευτικό φαινόμενο, τώρα, έχω ήδη γράψει εδώ ότι “Οι θρησκείες είναι αφελή συστήματα ερμηνείας του κόσμου, που γεννήθηκαν όταν η ανθρωπότητα διένυε την παιδική (για να μην πω βρεφική) ηλικία της και επέζησαν μόνο χάρη στην παράδοση. Θα αρκούσε μία μόνο γενιά να μεγάλωνε χωρίς θρησκευτική διαπαιδαγώγηση και το θρησκευτικό φαινόμενο θα έπαυε να υφίσταται.”
Δεν πιστεύω ότι συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο με την ανθρώπινη φύση ή τη φύση γενικότερα. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του περίεργος και όταν δεν μπορούσε να ικανοποιήσει την περιέργειά του αλλιώς κατέφυγε στο μύθο και στη θρησκεία.
Τρίτη, 14 Απριλίου 2009 στις 10:54
Αταίριαστε, συμφωνώ ότι ο προηγούμενος συνομιλητής σε είδε περισσότερο σαν “απολωλός”, και ξέρω πόσο ενοχλητικό είνα αυτό. Εγώ πάντως ενδιαφέρομαι αποκλειστικά για την παρακολούθηση της ανταλλαγής επιχειρημάτων είτε μεταξύ τρίτων είτε προσωπικά μεταξύ εμού και άλλου/ άλλων. Κατ’ αρχάς να σου πω ότι δεν διαφωνώ καθόλου με τα όσα γράφεις στο “αυτός είναι ο Θεός τους”, στο αρχικό δηλαδή ποστ. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι συμφωνώ με τα τελικά σου συμπεράσματα περί του θρησκευτικού φαινομένου, τα οποία είναι εξίσου αφελή με το ίδιο το θρησκευτικό φαινόμενο που περιγράφεις. Να διευκρινίσουμε ένα πράγμα:Το θρησκευτικό φαινόμενο έτσι όπως το γνωρίζουμε στην εξέλιξή του δια μέσου των πολιτισμών, δεν ταυτίζεται με το υποκείμενο γενεσιουργό αίτιο. Οι θρησκείες ως συστήματα απλώς εκμεταλλεύτηκαν μια φυσική δυνατότητα του ανθρώπου η οποία κάθε άλλο παρά απλή “ανωριμότητα” συνιστά, αφού η ικανότητα αυτή είναι συνάρτηση της πολυπλοκότητας του εγκεφάλου η οποία αναπτύχθηκε μετά από εκατομμύρια χρόνια επίπονης εξέλιξης. Άλλα συστήματα, με παρόμοιο τρόπο εκμεταλλεύτηκαν την μυική ή διανοητική ικανότητα του ανθρώπου. Αυτός δεν είναι λόγος να περιφρονήσουμε την σωματική ρώμη ή την διάνοια επειδή κάποιοι αντιστοίχως εφαρμόζουν αθλητικό ντόπιγκ ή διανοητική αφαίμαξη για την ανακάλυψη πυρηνικών οπλικών συστημάτων. Έτσι, η υποκείμενη ανθρώπινη ικανότητα που τα θρησκευτικά συστήματα εκμεταλλεύτηκαν , είναι η μοναδική βιολογική ικανότητα του ανθρώπου να βιώνει συναίσθημα και δη, “διασυνοριακό” συναίσθημα. (Γιατί και τα ανώτερα είδη ζώων φαίνεται πως έχουν συναισθήματα, αλλά φαίνεται πως είναι πολύ πιο περιορισμένης εμβέλειας). Αυτή την εκπληκτική ικανότητα (η οποία φυσικά διαπλέκεται αδιάρρηκτα και με τις λοιπές εγκεφαλικές λειτουργίες) σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να την αποδώσει κανείς σε “ανωριμότητα” εγκεφάλου (τουλάχιστο όχι από εξελικτικής απόψεως), αφού ακόμη και οι “μη- συναισθηματικοί” άνθρωποι οφείλουν πάρα πολλά σ’ αυτήν την πανανθρώπινη όσο και σύνθετη λειτουργία έστω κι’ αν δεν το αναγνωρίζουν στον εαυτό τους. Τώρα επίσης από άποψη πολιτισμική δεν μπορεί ν’ αποδοθεί η πίστη απλώς σε πρωτογονισμό, ή νηπιακή κατάσταση, γιατί θα πρέπει ως τώρα να έχεις καταλάβει πως γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι εξαιρετικά ανώριμοι με παιδαριωδέστατη σκέψη και συμπεριφορά οι οποίοι είναι ορθολογιστές, άθεοι, αναίσθητοι κλπ. και που ουδεμία σχέση έχουν με τα “συναισθηματικούλικα” και τη “θρησκεία”. Το ότι οι θρησκείες ως συστήματα κινήθηκαν σε παιδαριώδεις επιχειρηματολογίες έχοντας απώτερους σκοπούς-ναι, ισχύει. Αλλά αυτό είναι τελείως άλλο από το φαινόμενο της πίστης καθαυτό. Γι’ αυτό κατά την άποψή μου είναι απίστευτα αφελές να νομίζει κανείς πως με την μη- θρησκευτική διαπαιδαγώγηση έστω μιας γενιάς, θα εξαλειφθεί το θρησκευτικό φαινόμενο. Οι επιμέρους δοξασίες μπορεί να τροποποιηθούν ή και να εξαλειφθούν (για να αντικατασταθούν με άλλες), αλλά η ρίζα της πίστης θα παραμείνει- περιμένοντας την ευκαιρία ν’ αναδυθεί εκ νέου, έστω εν ετέρα μορφή. Κι’ αυτό γιατί το συναίσθημα (που ξεπερνά τα σύνορα ακόμη και της λογικής με αποτέλεσμα την ανάπτυξη της φαντασίας και του πολιτισμού) είναι μέρος του βιολογικού εξοπλισμού της ανθρωπότητας που ο καθένας το διαθέτει σε άλλοτε άλλο βαθμό όπως και την σωματική ρώμη. ‘Αλλωστε τέτοιου είδους πειράματα έχουν γίνει πάμπολλες φορές…Η Ρωσία που μεγάλωσε όχι μία αλλά τουλάχιστον τρείς γενιές χωρίς θρησκευτική διαπαιδαγώγηση, κάπου πήρε το μάτι μου σ’ εφημερίδα ότι εκ νέου έκανε επίσημη θρησκεία του κράτους την Ορθοδοξία (αν δεν κάνω λάθος). Το θέμα είναι όχι πώς θα εξαλειφθεί το συναίσθημα και η πίστη (πράγμα αδύνατο και άτοπο) αλλά πως θα τύχουν μικρότερης εκμετάλλευσης από οργανωμένα συστήματα. Ερώτηση κρίσης: πως θα διαμορφωνόταν το αρχικό σου ποστ υπό τον τίτλο “αυτός είναι ο θεός τους”, αν υποθετικά οι προσευχές και τα αιτήματα των πιστών προς τον Θεό τους, αφορούσαν αποκλειστικά το καλό του συνόλου της ανθρωπότητας και του πλανήτη (ή και του σύμπαντος εν τέλει) κι’ όχι τα ατομικά τους συμφέροντα; Αν βαριέσαι ν’ απαντήσεις σ’ όλα τα παραπάνω, θ’ αρκούσε μια απάντηση στο τελευταίο μόνο ερώτημα. Αν βαριέσαι και αυτό, κανένα πρόβλημα. (Πάντως το θέμα αυτό δεν εξαντλείται με απλοικές τοποθετήσεις -γι’ αυτό και οι συζητήσεις αυτές μαίνονται διαχρονικά σ’ όλο τον κόσμο).