Μπουκάλια στο πέλαγος

Διάλογοι με το γιο μου

1.
- Μπαμπά, τι θα πει λεσβία;
- Είναι η γυναίκα που κατάγεται από τη Λέσβο.
- Και τι άλλο;
- Τι άλλο;
- Δεν σημαίνει τίποτα άλλο;
- Σημαίνει.
- Τι;
- Τι τι;
- Τι άλλο σημαίνει;
- (ξεφύσημα) Είναι η γυναίκα που ερωτεύεται όχι άντρες αλλά γυναίκες.
- Και;
- Τι και;
- Το κάνουν;
- Αμέ, γιατί να μην το κάνουν; Ερωτευμένες είναι.
- Ναι αλλά πώς;
- (ξεφύσημα) Ε, βρίσκουν τον τρόπο.
- Δηλαδή;
- Δεν ξέρω. Ρώτα τη μάνα σου.
- Καλά, αλλά μάλλον θα με στείλει πάλι σε σένα.

2
- Η Δανάη, η σύζυγος του Δία, η οποία…
- Για μισό λεπτό! Η Δανάη είπες ήταν σύζυγος του Δία;
- Ναι!
- Τι ναι, παιδάκι μου. Αγνοείς τα βασικά! Σύζυγος του Δία ήταν η Ήρα.
- Όχι ήταν η Δανάη. Έτσι λέει το βιβλίο.
- Φέρ’ το να το δω και αν το λέει εγώ θα φάω το βιβλίο.
- Ορίστε: «Ο Περσέας ήταν γιος του Δία και της Δανάης». Φα ’το τώρα!
- Δεν εννοεί ότι ήταν σύζυγοι. Απλά έκαναν παιδί μαζί. Σύζυγος του Δία ήταν η Ήρα.
- Και πώς είχε παιδί με άλλη;
- Ε πώς λες εσύ;
- Δηλαδή, την πήδηξε;
- ΤΙ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ;
- ’Ντάξει… δηλαδή έκαναν σεξ. Γίνονταν και τέτοια πράγματα;
- Στην ελληνική μυθολογία είναι μάλλον κανόνας παρά εξαίρεση. Ο Δίας ήταν παντρεμένος με την Ήρα, αλλά κυνηγούσε κι άλλες. Τελείως πρόχειρα μπορώ να θυμηθώ την Ευρώπη, τη Λητώ… (θυμήθηκα και τον Γανυμήδη αλλά δεν τον ανέφερα).
- Αααα, τι ωραίοι θεοί ήταν αυτοί!

3
- Μπαμπά τι θα πει «τρωτός»;
- Τρωτός (από το αρχαίο ρήμα «τιτρώσκω» που σημαίνει «τραυματίζω») είναι αυτός που μπορεί να τραυματιστεί, να πληγωθεί, είτε κυριολεκτικά είτε κυρίως μεταφορικά. Δηλαδή ο ευαίσθητος, ο τρυφερός, ο…
- Κατάλαβα. Ο μαλακοπίτουρας!

Το παραπάνω μπουκάλι έπεσε στο πέλαγος Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2006 στις 16:03 και ανήκει στην κατηγορία Καθημερινότητα. Μπορείτε να παρακολουθείτε τα σχόλια σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0. Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο. Το pinging δεν επιτρέπεται.

13 σχόλια στο “Διάλογοι με το γιο μου”

mpampakis έγραψε:
Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2006 στις 17:05
Νόμιζα ότι το πολύ γέλιο το είχα ρίξει με την προσπάθεια να εξηγήσεις πώς το κάνουν οι λεσβίες (χαχαχα) αλλά μετά ήρθε το τελειωτικό:
” Κατάλαβα. Ο μαλακοπίτουρας! ”
χοχοχοχοχοχοχοχοχο!!!!!!

(πρέπει να γράψω κι εγώ μερικούς διαλόγους με τον πιτσιρικά μου, αν και είναι σε εντελώς άλλο επίπεδο)
Αταίριαστος έγραψε:
Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2006 στις 17:21
Κάθε ηλικία μπορεί να βγάλει πολύ γέλιο! Από τις πιο “γελαστερές” είναι αυτή που βρίσκεται ο γιος σου, που τώρα μαθαίνει τη γλώσσα. Οπότε περιμένουμε δημοσιεύσεις.
de luxe έγραψε:
Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2006 στις 19:38
einai asteria ta paidia. plaka exoun.
apo nhpiagwgeio mexri kai sto lukeio…
Άρχοντας Κώστας έγραψε:
Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2006 στις 02:10
άπαιχτο! πολύ γέλιο
Tero έγραψε:
Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2006 στις 03:31
Να τον χαίρεσαι!

(Το εννοώ.)

Tero
kallitexnis έγραψε:
Κυριακή, 6 Αυγούστου 2006 στις 16:31
Δεν το συζητώ…άπαιχτος ο μικρός.
‘Ασε να μαθαίνει το παιδί…Καλό είναι να συνειδητοποιεί κάποια πράγματα.
Τριμαδόρος έγραψε:
Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2006 στις 12:43
Φοβερό. Να τον χαίρεσαι. Αγχώνομαι.
Τάκης Γ έγραψε:
Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2006 στις 19:48
:-) Μου θύμησες τα δικάμου…
Ο μαντράχαλος, τώρα είναι 25, οταν ήτανε 5 ετών χτύπησε παίζοντας και τρέχοντας προς το μέρος μου τον ακουσα να λέει: Μπαμπά, με πονάει το μεσόπουλο!
Η δε κόρη μου, ενας θεός ξέρει τι είδους μάντρες χαλάει τώρα, βλέποντας κάποιν με τη μοτοσυκλέτα του κάπου στο σύνταγμα, αναφώνησε: Μπαμπά, μπαμπά, κοίτα αυτόν εκεί με τη φουσκάλα του!
Κι εσυ μάζευε, για να έχεις να θυμάσαι!
Ναταλία έγραψε:
Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2006 στις 22:25
Α, μάλιστα…..στο κλαμπ κι εσύ!!!!!!

Να το χαίρεσαι το ζουζούνι σου βρε!!!!!

ΥΣ. Καλά κουράγια!!!
Αταίριαστος έγραψε:
Τρίτη, 8 Αυγούστου 2006 στις 00:28
Σας ευχαριστώ ολους. Όντως τον χαίρομαι, τουλάχιστον όταν δεν προσπαθώ να τον πείσω να διαβάσει κανένα μυθιστόρημα…
Τύπος Νυχτερινός έγραψε:
Τρίτη, 8 Αυγούστου 2006 στις 13:54
Όντως άπαιχτος ο μικρός…

Τι ωραίες ηλικίες. Αναπολώ και ζηλεύω. Μάζευε αναμνήσεις. Είναι διαμαντάκια, ακόμα και τα “μαργαριτάρια” τους.
Vaggie έγραψε:
Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2006 στις 11:10
Απίστευτος ο γιός, ευφυέστατος!!! Να τον χαίρεστε!!!
Μια και λέτε για τα παιδάκια, θα αναφέρω κ εγω 2 ατάκες που είπαν τα ανηψάκια μου (διότι για παιδάκια ειμαι μικρή ακομα).
Η μικρή μου ανηψιά, τώρα 2 χρονών, απόκτησε έναν αδερφό που τώρα είναι γύρω στους 6 μήνες, τον οποίο ζηλεύει πολύ. Μια μέρα μου λέει:
“-Ο αδερφός μου γιατί να έχει 3 ονόματα κ εγώ μόνο 2?”
-Ποιά είναι τα ονόματα του αδερφού σου καλέ?, ρωτάω κ εγώ, και μου απαντάει και κουφάθηκα:
-O Σπύρος, Ο Μωρός (απο τη λέξη το μωρό, γιατί προφάνως την άλλη έννοια δεν την ξέρει) και Κύριος Νινάκης (!!!!!) ενώ εμένα είναι μόνο Σοφούλα και Τσογκάκι! (απο το Τσόγκα, που έιναι το επιθετό της)”
Δε μπορούσα παρά να ξεκαρδιστώ!!!!
Και το άλλο μου ανηψάκι πιο μεγάλο, και από άλλη ξαδέρφη μου, ήμασταν στο εξωχικό τους, και καθομασταν στο σαλόνι και ακούμε ξαφνικά ένα θόρυβο από πάνω που είναι τα δωμάτια και το μπανιο. Ανεβαίνει ο Νικολάκης, 6 χρονών, και φωνάζει λέγοντας: “Μαμά, μαμά, το ντούζ επαθε δυσλειτουργία” Κάγκελο εμείς και πεθάναμε στο γέλιο! Είναι το ίδιο ανηψάκι που με ρωταγε πως να γίνει hacker…. τα συμπεράσματα δικά σας!!
carrie vs bridget έγραψε:
Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2006 στις 01:08
Τα πιτσιρίκια είναι όντως απίστευτα αν και μπορούν πολύ εύκολα να σε φέρουν σε δύσκολη θέση με τις ερωτήσεις τους… Οι περισσότεροι φαντάζομαι ότι καταλαβαίνετε τι εννοώ!

Τις προάλλες είχα πάει επίσκεψη σε ένα φιλικό σπίτι με τη μικρή μου ξαδέρφη. Η οικοδέσποινα είχε μια φανταστική συλλογή από πορσελάνινες κούκλες και η μικρή καθόταν και τις κοίταγε με τις ώρες. Η οικοδέσποινα φυσικά δίσταζε να της δώσει κάποια από αυτές από φόβο μήπως τη σπάσει αλλά κάποια στιγμή διάλεξε μία από το ράφι και την έδωσε στην ξαδερφούλα μου. Σκουντάω λοιπόν κι εγώ τη μικρή και της λέω “Τι πρέπει να πεις στην κυρία;”. Και η απάντηση; “Να μου δώσει και τις άλλες”! Να τη μαλώσω για το θράσος της ή να λυθώ στα γέλια;;;

Διάλογοι με το γιο μου

13 σχόλια στο “Διάλογοι με το γιο μου”

Γράψε ένα σχόλιο