Διαβάζοντας το άρθρο «Εξυπνάδες επί πληρωμή» στο Gravity and the Wind θυμήθηκα τον τρόπο που γνώρισα κι αγάπησα μία από τις αγαπημένες μου ταινίες. Αναφέρομαι στα «Φτερά του έρωτα» του Βιμ Βέντερς (Der himmel über Berlin = Ο ουρανός πάνω από το Βερολίνο).
Η ταινία βγήκε στις ελληνικές αίθουσες το 1988. Ένα Σάββατο απόγευμα εκείνης της […]
Έψαχνα χθες με το γιο μου πληροφορίες στο Internet για τη Στερεά Ελλάδα για μία εργασία που είχε στο σχολείο. Σε κάποια στιγμή της αναζήτησης, σε ένα site για τη Λαμία, είδε μία web κάμερα που μετέδιδε εικόνες από την πόλη. Ρώτησε τι είναι αυτό και αφού του εξήγησα, του είπα ότι υπάρχει στην Κεντρική […]
Ένας όρος που ποτέ δεν κατάλαβα: «αναγνωρισμένη (ή επίσημη) θρησκεία». Προφανώς έτσι καλείται το σύστημα ιδεών που ένα κράτος δέχεται ως θρησκεία, αναγνωρίζοντας κάποια προνόμια στους πιστούς της. Γιατί όμως το κράτος αναγνωρίζει κάποια συστήματα ιδεών ως θρησκείες και απορρίπτει κάποια άλλα (όταν δεν τα αναγνωρίζει στην ουσία τα απορρίπτει); Με ποια κριτήρια; Και αν […]
Ωρύεται ο Ψωμιάδης ότι δεν είναι φραπεδόμαγκας. Περίεργο. Βλέποντας και ακούγοντας αυτόν τον άνθρωπο, βρίσκω πολύ ταιριαστό να τον αποκαλέσω έτσι ακριβώς κι επιπλέον παρακινούμαι να ξοδέψω φαιά ουσία για να βρω και να τον στολίσω με επίθετα με β΄ συνθετικό το «μάγκας»: σαχλόμαγκας, κουραδόμαγκας, κουδουνόμαγκας, πουρδόμαγκας, καναπεδόμαγκας, μπουγατσόμαγκας… Αξίζει τον κόπο ο πάπας του […]
Προχθές άνοιξαν τα σχολεία κι ο πιτσιρικάς, όπως είναι φυσικό, μου μετέφερε όλα τα καθέκαστα της νέας σχολικής χρονιάς. Φέτος πάει στην Τετάρτη. Αυτή τη χρονιά έχουν καινούργια βιβλία, νέο δάσκαλο αλλά και νέο σύστημα διδασκαλίας. Δεν ξέρω αν είναι το σύστημα του νέου δασκάλου ή αν οφείλεται σε οδηγίες του υπουργείου, πάντως φέτος θα […]
Αυτός ο Θοδωρής Δρακάκης, όταν, στα πλαίσια του δελτίου ειδήσεων, εκφωνεί ειδήσεις όπως «δεν με θέλουν οι άντρες επειδή είμαι χοντρή» ή «είκοσι χρόνια γιορτάζει φέτος το εσώρουχο στρινγκ», δεν αισθάνεται μία έντονη παρόρμηση να σηκωθεί και να φωνάξει: «Άντε και γαμηθείτε κι εσείς που με βλέπετε κι εσείς που με βάζετε και τα λέω […]
Όπως ξέρετε όσοι με διαβάζετε, στο παρόν ιστολόγιο δεν προβαίνω σε προσωπικές αποκαλύψεις. Θεωρώ ότι υπάρχουν βιώματα που καλό είναι να κρατάς για τον εαυτό σου. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα κάνω μία εξαίρεση, χωρίς να ξέρω γιατί. Κανονικά είναι από αυτά που θα έλεγα μόνο στον εξομολόγο μου, αλλά, όπως καταλάβατε κι από τα […]
Μερικά άρθρα πριν (Γκάλοπ: γαλλικά ή γερμανικά;), σκεφτόμουν αν θα έπρεπε να στείλω τον μικρό στα γερμανικά ή στα γαλλικά. Κι ενώ νόμιζα ότι είχα καταλήξει, ήρθε ένα σχόλιο να με βάλει σε σκέψεις. Ο φίλος αναγνώστης με το χαρακτηριστικό όνομα «Οι Γερμανοί ξανάρχονται» υποστηρίζει ότι πρέπει να προτιμήσω τα γαλλικά γιατί «είναι πολιτισμός, ενώ […]
Συγκέντρωσα παρακάτω όσες φράσεις-κλισέ μπόρεσα να θυμηθώ από αυτές που ακούσαμε άπειρες φορές από τους γονείς μας στην παιδική/εφηβική ηλικία.
Μέσα σε παρένθεση αυτά που έπρεπε να απαντήσουμε αλλά δεν το κάναμε, είτε επειδή δεν τολμήσαμε είτε επειδή δεν μας έφτανε το μυαλό να τα σκεφτούμε.
- Να μη γυρίσεις αργά το βράδυ.
(Καλά, θα γυρίσω νωρίς το […]
«Αντιδράσεις προκάλεσε στους ιερείς και ιεράρχες εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας που απαγορεύει την εξομολόγηση των μαθητών στα σχολεία».
Ποια είναι η είδηση στην παραπάνω φράση; Η αντίδραση των ιερέων; Η εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας που την προκάλεσε; Κι αυτά αποτελούν είδηση βεβαίως, αλλά για μένα η –εκπληκτική– είδηση είναι ότι μέχρι πρότινος επιτρεπόταν να προσέρχεται (αυτόκλητος) […]
