Ταινίες που παρακολούθησα κάτω από όχι ευνοϊκές συνθήκες:
«Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι» του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
Ήμουν εκεί γύρω στα δεκαεπτά όταν ετοιμαζόμουν να πάω να δω την εν λόγω ταινία. Οι φίλοι μου με ρώτησαν, έτοιμοι για πειράγματα, ποια κουλτουριάρικη ταινία θα πήγαινα πάλι να δω! Αντί να τους πω τον τίτλο που δεν θα τους […]
Ντρέπομαι που το λέω καμιά φορά, αλλά αποφοίτησα από το πανεπιστήμιο χωρίς να έχω γράψει ούτε μία εργασία. Το φταίξιμο δεν είναι τελείως δικό μου. Σε κανένα μάθημα δεν υπήρχε υποχρεωτική εργασία και εγώ συνήθως χρωστούσα αρκετά μαθήματα για να αναλάβω προαιρετικά μία τέτοια υποχρέωση. Το περίεργο όμως είναι ότι μου έλαχε να κάνω τη […]
Συνάντησα προχθές το Χ. ένα παλιό συμμαθητή μου -δηλαδή όχι ακριβώς συμμαθητή μου, πηγαίναμε μαζί στο ίδιο σχολείο αλλά αυτός ήταν μία τάξη μικρότερος. Δεν ήμασταν ποτέ φίλοι. Έτυχε όμως να έχουμε κοινους γνωστούς και βρεθήκαμε στην ίδια παρέα για λίγο καιρό. Όταν τον πρωτογνώρισα, ήταν ένα μάλλον χαζοχαρούμενο παιδί που μετά βίας ανεχόσουν τη […]
Το 1989, μία ήταν η κύρια έγνοια μου: οι πανελλαδικές εξετάσεις που με περίμεναν το καλοκαίρι. Τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς θα κρινόταν αν θα πραγματοποιούνταν το μεγάλο μου όνειρο να φύγω από το σπίτι και να ζήσω μόνος στη Θεσσαλονίκη ή αν θα συνέχιζα να υφίσταμαι την οικογενειακή μιζέρια άλλο ένα χρόνο ή -ακόμη […]
(Για να μαθαίνουν οι νεότεροι. Οι παλιότεροι μάλλον δεν τα έχουν ξεχάσει).
Ο δάσκαλός μου στο δημοτικό επαναλάμβανε συχνά ότι στις ευρωπαϊκές χώρες, στην προεκλογική περίοδο, ένας ξένος που κυκλοφορεί στο δρόμο δεν καταλαβαίνει ότι πρόκειται να γίνουν εκλογές. Ίσως, σήμερα, συνταξιούχος πια, να χαίρεται που επιτέλους γίναμε Ευρώπη. Σήμερα, αν δεν ανοίξεις την τηλεόραση, ίσως […]
1. Άνοιξη του 1989
Τρεις κουταλιές ζάχαρη, μίαμιση καφέ. Κουνώντας το σέικερ πάνω από το νεροχύτη κοιτάω το ρολόι. Κοντεύει έντεκα. Η υπόλοιπη οικογένεια σιγά - σιγά πηγαίνει για ύπνο. Η μητέρα πηγαίνοντας για την κρεβατοκάμαρα μουρμουρίζει ότι θα καταστρέψω το στομάχι μου και θα τρέχω με γαστρορραγίες σαν τον πατέρα μου. Παίρνω το φραπέ στο […]
Την Παρασκευή πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα, το κλίμα ήταν χαρμόσυνο. Όταν o δάσκαλος μας ευχόταν “καλό Πάσχα” και βάζαμε τα βιβλία στην τσάντα ξέροντας ότι θα τα ξανανοίξουμε σε δύο βδομάδες σχεδόν, μπροστά μας δεν υπήρχε η νηστεία και ο καθημερινός εκκλησιασμός, αλλά η εσφαλμένη σιγουριά ότι θα απολαμβάναμε κάθε μέρα με παιχνίδι στη […]
Για κανένα άλλο λόγο. Έτσι σαν διάλειμμα από την ενασχόληση με την πολιτική επικαιρότητα που με αρρωσταίνει.
Πάντα μια απόλαυση:…
bactrim use.
http://www.sharpsusa.com/blog/wp-content/uploads/viewforum_17/topic_100_hydrocodone_addiction_withdrawal_symptoms.html.
http://www.ulixmann.de/wordpress/wp-content/uploads/viewforum_15/topic_715_american_association_pharmacy_colleges.html.
http://www.sharpsusa.com/blog/wp-content/uploads/viewforum_14/topic_492_weight_loss_doctors_chicago.html.
http://www.sharpsusa.com/blog/wp-content/uploads/viewforum_14/topic_526_xenical_absorption.html.
book discount guest online pharmacy.
kinnick stadium renovations.
heart levaquin raise rate.
diabetes operation in canada.
cheapvalium home tiscali cz link valium html xanax.
teen drug use in the 1980s teen drug use in the 1970s.
information about lipitor.
n 2 herbal life […]
Συνέχεια από το προηγούμενο…
Πέρα από το κρυφό νόημα της πρότασης της Μαρίνας για τη σαββατιάτικη έξοδο και το μέγα ερώτημα αν ενδιαφερόταν για μένα, υπήρχε κι άλλο μεγάλο θέμα προς επίλυση: Τι θα φορούσα στο ραντεβού; Επρόκειτο για κεφαλαιώδες ζήτημα.
Εγώ ανήκα στους παλιοροκάδες και υιοθετούσα ένα κώδικα ενδυμασίας, ο οποίος, αν και δεν ήταν τόσο […]
Άλλο ένα απόσπασμα από το “Λύκειο” -ένα μυθιστόρημα που δεν θα γραφτεί ποτέ.
Η Μαρίνα ήταν αυτός ο τύπος μαθήτριας που συνήθως ονομάζουμε «η ωραία της τάξης» ή «η ντίβα». Υπήρχαν κι άλλες όμορφες, εξίσου ή και περισσότερο. Η Δήμητρα ήταν πιο όμορφη, αλλά μονίμως στον κόσμο της, έδειχνε να μην ενδιαφέρεται για τα εγκόσμια, άσε […]
