Πρόπερσι τέτοιο καιρό έγραφα μεταξύ άλλων ότι όταν είσαι παντρεμένος με παιδιά και μένεις μόνος στο σπίτι είναι κάτι σαν διακοπές, ακόμη κι αν δεν έχεις άδεια, ακόμη κι αν δεν μετακινηθείς καθόλου από το σπίτι.
Και να που διαβάζω τώρα στην Ελευθεροτυπία ότι, ένεκα της κρίσης που “τέχνας κατεργάζεται”, μία νέα μόδα ανθεί σε Αμερική […]
Μια φορά κι ένα καιρό η αφεντιά μου και η γυναίκα που -καλώς ή κακώς- σύνδεσε τη ζωή της με τη δικιά μου, κάθε φορά που έπιαναν οι ζέστες του καλοκαιριού, ανοίγαμε το χάρτη της Ελλάδας, διαλέγαμε μία Κυκλάδα (SIC!), ρίχναμε μερικά ρουχαλάκια σε δυο σάκους και παίρναμε το ΚΤΕΛ ή το τρένο για Πειραιά. […]
Καμιά φορά ο κόπος του εκπαιδευτικού που διορθώνει γραπτά ελαφραίνει λίγο από αυτά που καλείται να διορθώσει.
Η σύζυγος, που διόρθωνε πρόσφατα γραπτά Ιστορίας, μου έδειξε ένα γραπτό όπου ο μαθητής, σε ερώτηση σχετικά με τη Φιλική Εταιρεία, έγραψε “είναι μία εταιρεία που φέρεται φιλικά προς τους πελάτες της”, ενώ για τη Μεγάλη Ιδέα επεσήμανε με […]
Έχει πάντα ενδιαφέρον να μαθαίνεις πώς μας βλέπουν οι ξένοι και να διαπιστώνεις ότι συνήθειες δεδομένες κι αυτονόητες για εμάς μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικό αντίκτυπο σε κάποιο που δεν έχει μεγαλώσει εδώ αλλά κλήθηκε σε ώριμη ηλικία να προσαρμοστεί στον ελληνικό τρόπο ζωής.
Στα δύο πρώτα από τα τρία χρόνια της μαθητείας μου στα γαλλικά, […]
Στο «Γαλλομαθής και γαλλοπαθής», πριν από τρία περίπου χρόνια, αφηγήθηκα την πολυκύμαντη σχέση μου με τη γαλλική γλώσσα που (τότε) νόμιζα ως οριστικώς λήξασα. Όμως ο καιρός εγύρισε, καθότι, κατά το λαϊκώς πανθομολογούμενον, διαθέτει “γυρίσματα”.
Έτσι: στο πολύκροτο άρθρο «Γκάλοπ: γαλλικά ή γερμανικά», τις εποχές που σκεφτόμουν ποια (δεύτερη) γλώσσα να στείλω τον (πρώτο) κανακάρη μου […]
Προχθές το βράδυ, ενώ απολάμβανα λίγο κρασάκι στη βεράντα, έπιασα για μία στιγμή τον εαυτό μου να ζηλεύει τη σύζυγο που άναψε τσιγάρο και “φυσούσε ηδονικά μερικές γαλάζιες τολύπες* καπνού στον αέρα” (το ‘χω διαβάσει σε καμιά εκατοστή μυθιστορήματα).
Ένιωσα περίεργα. Νόμιζα πως είχα ξεμπερδέψει οριστικά πια με αυτή την ιστορία, αν και ξέρω καλά πως […]
Σπάνια πια βλέπεις γυναίκα πάνω από δεκαοκτώ που δεν “πάσχει” από κυτταρίτιδα. Η νέα μάστιγα της εποχής.
Η μόδα του γυμνοστηθισμού τι απέγινε; Απαγορεύτηκε με νόμο; Ή μήπως φταίει που εγώ μεγάλωσα και συχνάζω σε πιο οικογενειακές παραλίες;
Τα τατουάζ γνωρίζουν μεγάλη διάδοση. Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία είναι αμφιβόλου αισθητικής.
Τα καλοκαίρια έρχονται και παρέρχονται αλλά ο λουκουματζής […]
Όταν βρισκόμασταν στην αυγή της εφηβείας, υποδεχόμασταν με χαρά και περηφάνια την έλευση της πρώτης τριχοφυΐας στα γεννητικά όργανα και τις μασχάλες. Ήταν μία σαφής ένδειξη ότι επιτέλους είχαμε αφήσει πίσω την παιδική ηλικία, είχαμε διαβεί το κατώφλι της εφηβείας και οδεύαμε φορτσάτοι προς την ενηλικίωση. Λίγο αργότερα, κάπου στα δεκαέξι, όσοι είχαμε λίγες τρίχες […]
Πέντε παρά είκοσι, μεσημέρι. Ως καλός και υπάκουος μισθωτός, που ξυπνάει καθημερινά στις 05.50, κοιμάμαι έναν γλυκύτατο ύπνο. Το χειρότερο που μπορεί να σου συμβεί αυτή την ώρα (αν εξαιρέσουμε σεισμούς, πυρκαγιές και λοιπές θεομηνίες) είναι είναι το κουδούνισμα του τηλεφώνου. Το δεύτερο χειρότερο είναι να συνειδητοποιήσεις ότι ο γλυκός σου ύπνος διαλύθηκε μόνο και […]
Έβλεπα πριν από λίγο ειδήσεις στη ΝΕΤ με το γιο μου. Οπότε πληροφορήθηκα από το έγκυρο κρατικό κανάλι ότι η εκκολαπτόμενη εθνική σταρ Καλομοίρα, στα πλαίσια της περιοδείας προώθησης (παρντόν, promo tour ήθελα να πω) του “Secret combination” βρίσκεται στην Τουρκία. Μόλις πάτησε το ποδαράκι της εκεί, λέει, έγινε χαμός: συνεντεύξεις, εμφανίσεις στην τηλεόραση και […]
