Μπουκάλια στο πέλαγος

Οι ηλίθιοι πιστολέρο, που νομίζουν ότι θα αλλάξουν κάτι στον κόσμο σκοτώνοντας πού και πού κάποιον ή βάζοντας καμια βομπίτσα, πέτυχαν έναν πραγματικό άθλο.
Κατάφεραν σε μία μέρα να μετατρέψουν τον ιδρυτή ενός σκουπιδο-χαβουζο-μπλογκ, του πιο εμετικού από κτίσεως ελληνικής μπλογκόσφαιρας, σε ήρωα και σύμβολο της μαχόμενης δημοσιογραφίας.
Μπράβο λεβέντες!
Τώρα πάτε να ξεράσετε και μία προκήρυξη για […]

Κάποτε ήταν στην πόλη μας ο νούμερο ένα βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Δραστήριος, μαχητικός (με ρεκόρ επερωτήσεων στη βουλή), πληθωρικός, “έλυνε και έδενε” σε τοπικό επίπεδο. Φυσικά ήταν η καλύτερη εγγύηση για ένα διορισμό στο δημόσιο. Παρόλο που ποτέ δεν άσκησε υπουργικά καθήκοντα, εάν ήσουν παρατρεχάμενός του, είχες τις περισσότερες πιθανότητες να κατακτήσεις μία δημόσια θέση.
Ήταν […]

Ως απάντηση αυτού εδώ. Επειδή για κάθε λόγο υπάρχει αντίλογος κι επειδή μου αρέσει να παίζω το συνήγορο του διαβόλου…

“Πρέπει να κάψουμε το ευρώ;” αναρωτιέται το Nouvel Observateur στο εξώφυλλό του πριν από μερικά τεύχη. Από όλο το αφιέρωμα μεταφράζω δύο αντίθετες απόψεις που συνιστούν δύο διαφορετικές απαντήσεις στο ερώτημα του περιοδικού. Εγκαινιάζω ταυτόχρονα μία νέα κατηγορία άρθρων, τις “μεταφράσεις” που είναι μια ευκαιρία για σας να έρχεστε σε επαφή με ενδιαφέροντα (κατ’ εμέ) […]

Το προηγούμενο Σάββατο, το περιοδικό “Ταχυδρόμος” των “Νέων” αφιέρωσε τη μισή σχεδόν ύλη του στο διαγωνισμό καινοτομίας Imagine cup της Microsoft στον οποίο συμμετείχαν νέοι σχεδιαστές λογισμικού από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Μετά από τόση μιζέρια κι απαισιοδοξία που έχουμε υπερκαταναλώσει τον τελευταίο καιρό, είναι τόσο χρήσιμη λίγη αισιοδοξία κι ελπίδα! Είναι όμορφο να βλέπεις νέα […]

Το 2001 ο τότε υπουργός Εργασίας Τάσος Γιαννίτσης έφερε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Τότε μετρούσα μόλις πέντε χρόνια στην αγορά εργασίας, αλλά εξοργίστηκα όταν έμαθα ότι αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης κι ότι θα δουλεύουμε περισσότερο. Δεν διάβασα το νομοσχέδιο, δεν έμαθα κάτι παραπάνω. Όταν όμως κηρύχτηκε απεργία, απήργησα χωρίς σκέψη και κατέβηκα […]

Αύριο το βράδυ ο Λαζόπουλος θα τονίσει σχετικά με τους θανάτους στη Marfin:
1. Ότι δεν τους άφησαν να απεργήσουν
2. Ότι, εφόσον δούλευαν, έπρεπε να σχολάσουν νωρίτερα
3. Ότι δεν υπήρχαν μέτρα πυρασφάλειας και έξοδοι κινδύνου
4. Ότι πέθαναν στο βωμό του κέρδους
5. Ότι αντί να συζητάμε για τη μεγαλειώδη πορεία συζητάμε για το τραγικό συμβάν (άρα: προβοκάτσια)
Αυτό […]

Ωραίες οι μούτζες, ωραίες κι οι βρισιές, ωραία και τα γιούργια στο Κοινοβούλιο. Ψεύτες και κλέφτες οι τριακόσιοι. Αλλά αν δεν κάνω λάθος (αν κάνω διορθώστε με) όλοι αυτοί μπήκαν στο Κοινοβούλιο μετά από εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν μόλις πριν από μισό χρόνο. Και τους ψήφισαν όχι εξωγήινοι αλλά ο κυρίαρχος ελληνικός λαός, παναπεί εγώ […]

Ας μην πέφτουμε απ’ τα σύννεφα κι ας αφήσουμε τα κορκοδείλια δάκρυα. Ήταν θέμα χρόνου να συμβεί και πάλι καλά που δεν θρηνήσαμε θύματα τόσα χρόνια. Τύχη ήταν και μας τέλειωσε. Το ξέραμε πολύ καλά κι ας μην το παραδεχόμαστε. Τόσα χρόνια, ο φιλειρηνικός διαδηλωτής, ο απλός εργαζόμενος που διεκδικεί (και καλά κάνει) ανέχεται μαζί […]

Μπράβο ρε Έλληνα! Επιτέλους, πήρες στο κυνήγι τους πολιτικούς. Ξύπνησες τελικά! Τους έδειξες τι θα πει περήφανος λαός.
Βέβαια, όταν σου διόριζε την κόρη στο δημόσιο, όταν σου έφερνε το γιο από τα σύνορα, όταν σου ψήφιζε αυξήσεις και επιδόματα, όταν νομιμοποιούσε το αυθαίρετό σου, τότε ήταν καλός, ήταν χρυσός, ήταν άγιος. Κι εσύ ξημεροβραδιαζόσουν έξω […]